Dit is Merel Conijn: topschaatsster hoopt na enorm zware periode uitstekende vorm door te trekken op Olympische Spelen
In dit artikel:
Merel Conijn, 24-jarige schaatsster uit Amsterdam, maakt haar olympische debuut in Milaan nadat ze de afgelopen jaren een turbulente maar opgaande lijn doorging. Al vroeg liet ze van zich horen met de nationale allroundtitel (2022), maar een moeilijke periode bij team Jumbo‑Visma dreigde haar loopbaan stil te leggen. Vlak voor seizoen 2022/23 raakte ze besmet met covid en kreeg ze door voedingsaanpassingen en allergieën te maken met een ernstig calciumtekort. Daardoor ontstond botontkalking, moest ze twaalf weken helemaal stoppen met trainen en worstelde ze lichamelijk én mentaal met herstel.
Langzaam hervond Conijn haar vorm: ze begon letterlijk bij wandelingen van dertig minuten en bouwde conditioneel weer op. De overstap naar AH Zaanlander onder coach Jillert Anema bleek een keerpunt. Eind 2024 dwong ze bij het NK allround regerend wereldkampioene Joy Beune tot een zware strijd en werd tweede; enkele maanden later veroverde ze op de NK afstanden overtuigend goud op de 5.000 meter. Die prestatie leverde haar een startbewijs op voor de wereldkampioenschappen in maart 2025, waar ze op zowel de 3.000 als de 5.000 meter brons pakte. Beune won de 3.000 meter, Francesca Lollobrigida de 5.000 meter.
Conijn combineert sportieve ambitie met maatschappelijke betrokkenheid: tijdens haar WK-debuut zamelde ze geld in voor War Child en droeg het logo van die organisatie op haar pak. Persoonlijk hecht ze veel waarde aan tijd met familie en vrienden; juist na de zware periode rond Jumbo‑Visma benadrukte ze hoe goed het deed om Kerst met familie door te brengen. Buiten het ijs zoekt ze ontspanning in reizen — IJsland, Nieuw‑Zeeland en binnenkort Noorwegen — en creatieve hobby’s zoals schilderen en muziek maken.
Sportief richt Conijn zich hoog: de Olympische Spelen in Milaan noemt ze prioriteit, deels ook als revanche voor het missen van de vorige Winterspelen met een verschil van slechts 0,01 seconde. In het kwalificatietraject (OKT) koos ze bewust voor trainen in Thialf in plaats van verre World Cups in Salt Lake City en Calgary; die strategie wierp zijn vruchten af: ze plaatste zich voor de olympische 3.000 en 5.000 meter. Op de 3.000 meter eindigde ze bij het OKT als negende; binnenkort staat ze op de langste afstand op het olympische programma.
Conijn’s verhaal is er een van herstel, mentale veerkracht en hernieuwde ambitie: van op bed liggen en botproblemen naar nationale titels, WK-medailles en een felbegeerde Olympische startplek.