Dit is waarom Nederlandse broers Jens en Melle van 't Wout onderling Engels spreken en accent hebben

In dit artikel:

Na de 500 meter-finale op de Olympische Spelen stonden de Nederlandse shorttrackbroers Melle (26) en Jens (24) van ’t Wout zij aan zij met zilver en brons — en viel op dat ze na de chaotische race vooral Engels met elkaar spraken. Ook in Nederlandstalige interviews hoor je vaak nog een Engels accent en kiezen ze soms voor Engelse woorden of zinnen.

De verklaring ligt in hun jeugd: beide broers groeiden tien jaar op in Canada, van toen Jens twee was tot zijn twaalfde. Ze woonden in Bracebridge, twee uur boven Toronto, waar hun ouders naartoe waren verhuisd om meer van de wereld te zien en omdat ze familie hadden. In Canada maakten ze andere jeugdkeuzes dan veel Nederlandse kinderen: ijshockey en snowmobilen hoorden bij de seizoenen, en ze ijshockeyden in totaal zo’n acht jaar.

De familie keerde terug naar Nederland toen Melle naar de middelbare school ging, vooral vanwege gezondheidsproblemen in de familie — onder meer het overlijden van hun opa en ziekte bij een oom — en de behoefte aan het sociale netwerk in Nederland. Door die jaren in Canada werd Engels voor de broers quasi-tongval: bij terugkomst spraken ze nauwelijks Nederlands en ze bleven onderling veel Engels gebruiken. Inmiddels spreken ze thuis wel steeds vaker Nederlands en voelen ze zich volledig Nederlands.

Sportief zijn ze onmiskenbaar TeamNL: naast de recente medailles hebben de broers eerder ook al twee gouden plakken behaald, waarbij Jens één keer brons en Melle eenmaal zilver veroverde. Hun tweetalige achtergrond verklaart dus het Engelse spreken en het accent, maar doet niets af aan hun Nederlandse identiteit en sportieve successen.