Eén detail in het reglement is (misschien) doorslaggevend: armband zorgt voor controverse op Australian Open
In dit artikel:
Bij de Australian Open zorgen WHOOP-trackerarmbanden de afgelopen dagen voor opschudding: sterspelers als Aryna Sabalenka, Carlos Alcaraz en Jannik Sinner werden door umpires aangesproken en moesten hun armband afdoen. De spelers gaven zonder protest gehoor aan de aanwijzing; eerder in het toernooi droegen enkelen de tracker nog onder hun zweetband.
Dataconnectiviteit is inmiddels alomtegenwoordig in topsport (wattagemeters in wielrennen, meetende sportbeha’s in voetbal enz.), maar grandslamtoernooien hanteren strengere regels. Buiten de majors staan wearables onder meer op de WTA- en ATP-kalender toegestaan (WTA sinds 2021, ATP sinds 2024). Bij de grandslams is de ITF toezichthouder en hoewel WHOOP op een lijst met toegestane meetapparatuur verschijnt, bevat het ITF-reglement een cruciale voorwaarde: haptische feedback (trillingen) moet aantoonbaar uitgeschakeld zijn. Apparaten met een scherm zijn sowieso verboden uit vrees voor externe communicatie en coaching.
Het blijft onduidelijk of die haptische-clausule precies de aanleiding was voor de ingrepen bij de Australian Open: umpires leken niet te controleren of de trillingen waren uitgezet en de organisator gaf alleen aan dat wearables momenteel niet zijn toegestaan op grandslams en dat er gesprekken lopen over mogelijke wijziging van het beleid. WHOOP en zijn CEO reageerden fel: het bedrijf stelt dat hun product is goedgekeurd door de ITF en dat het verbod onterecht is omdat de armband gezondheid en prestatie meet, niet live coacht.
Ook in tenniskringen bestaat onduidelijkheid en frustratie. Voormalig dubbelolympiër Todd Woodbridge vindt het tegenstrijdig dat coaching al is toegestaan terwijl eigen lichaamsdata worden geweerd; spelers zoals Sinner zeggen dat ze de informatie vooral achteraf voor trainingsdoelen gebruiken en accepteren voorlopig de regels. Vermoedelijk zullen trackers dit jaar niet meer in Melbourne terugkeren.
De kwestie illustreert de bredere spanning tussen technologische vooruitgang en integriteits- of communicatiezorgen binnen tennis: wanneer en hoe de sport wearables volledig omarmt, blijft onzeker, terwijl andere disciplines al ruimschoots gebruik maken van dergelijke meetapparatuur.