Een verhaal vol helden, maar ook één pineut wiens leven voorgoed veranderde: reconstructie van het VS-duel waarin "wereld de Duivels ontdekte"
In dit artikel:
Salvador da Bahia, WK 2014 — in een van de meest memorabele duels van dat toernooi streden België en de Verenigde Staten in de achtste finales in de Arena Fonte Nova. De wedstrijd eindigde na verlenging in 2-1 voor de Rode Duivels, maar werd vooral beroemd door het spectakel, een uitzonderlijke keepersshow en een iconische viering.
Divock Origi begon verrassend in de spits; coach Marc Wilmots koos hem omdat Romelu Lukaku in eerdere duels niet overtuigde. Origi miste in de openingsfase en vergat later ook niet enkele grote kansen, maar speelde toch een bedrijvige wedstrijd. Zijn pogingen, plus schoten van onder anderen Kevin De Bruyne, Eden Hazard en Dries Mertens, leken stuk voor stuk te stranden op één naam: Tim Howard. De Amerikaanse doelman tekende voor liefst 16 reddingen — een WK-record — en werd meteen in zijn thuisland tot volksheld gebombardeerd. Zijn optreden leverde viral beeldmateriaal en de hashtag #ThingsTimHowardCanSave op, en zelfs president Obama reageerde geamuseerd.
Op het einde van de reguliere speeltijd leek Chris Wondolowski met de allerlaatste poging de wedstrijd nog te beslissen, maar hij volleerde over de lat achter een volwaardige verbouwereerde Belgische defensie. Die misser bracht verlenging, en daar sloeg België toe. Kort na de aftrap van de verlenging zette Lukaku zich als invaller meteen in de aanval; twee minuten later leverde die actie de voorzet op waarmee De Bruyne Nederlandstalig schitterde en de 1-0 maakte. Niet veel later legde De Bruyne precies terug op Lukaku, die koelbloedig afrondde in de korte hoek — de beslissende actie die de Belgen naar de kwartfinales stuurde.
De koppeling tussen De Bruyne en Lukaku leverde meteen een beeld op dat jaren bleef hangen: hun karakteristieke handshake-viering, vastgelegd door fotograaf Bruno Fahy en sindsdien een symbool voor de ontluikende generatie Belgische vedetten. Commentatoren en internationale media noemden de match een van de spektakelduels van het toernooi, naast andere grote wedstrijden zoals Brazilië–Duitsland.
Sportief was de wedstrijd ook een kijkcijferfenomeen in België: met ruim 2,36 miljoen kijkers verbrak de partij alle nationale records en haalde een marktaandeel boven de 85 procent, met een piek van ongeveer 2,52 miljoen kijkers rond 23.48 uur.
Achteraf zette het duel zowel individuele carrières als herinneringen in perspectief: Origi trad als revelatie naar voren maar worstelde later met zijn clubloopbaan; Howard kreeg lof maar sprak zelf van gemengde gevoelens omdat zijn schitterende reddingen niet tot overwinning leidden; en voor België markeerde de match een keerpunt waarbij de wereld de jonge sterren van de Rode Duivels echt leerde kennen.