Geheim van wereldkampioen Tadej Pogacar deels ontrafeld: onderzoekers vinden verklaring voor dominantie

In dit artikel:

Tadej Pogacar domineert het wielrennen al jaren. In de afgelopen Tour de France won de Sloveen voor de vijfde keer, nadat Jonas Vingegaard was uitgevallen en Remco Evenepoel hem niet langer kon bedreigen. Zijn uitzonderlijke prestaties in zowel etappekoersen als eendaagse wedstrijden roepen de vraag op waardoor hij zoveel beter is dan zijn concurrenten.

Drie onderzoekers bestudeerden daarom zijn prestaties en publiceerden hun bevindingen in het International Journal of Sports Physiology and Performance. Aan de hand van inspanningen op onder meer de Plateau de Beille, Isola 2000, Peyragudes en de Passo di Ganda schatten zij Pogacars maximale zuurstofopname, ofwel VO2-max, op 94 tot 98 milliliter per kilogram per minuut. Het gemiddelde kwam uit op ongeveer 96.

Dat is uitzonderlijk hoog: bij de meeste mensen ligt de waarde tussen 35 en 40 en bij profrenners rond 75. Ter vergelijking: voor Chris Froome berekenden de onderzoekers 85,3, dicht bij zijn openbaar gemaakte waarde van ongeveer 84,4. Dat ondersteunt volgens het artikel de betrouwbaarheid van hun methode.

Een hoge VO2-max betekent dat het lichaam tijdens zware inspanning veel zuurstof kan opnemen en vormt daarmee een belangrijk voordeel voor duurprestaties. De waarde is deels trainbaar, maar ook genetisch bepaald. Ze verklaart Pogacars dominantie niet volledig, omdat techniek, training en tactiek eveneens belangrijk zijn, maar kan wel helpen verklaren waarom hij inspanningen langer volhoudt dan zijn belangrijkste rivalen.