Gouden schaatstoekomst lacht haar toe, toch kiest Sandrine Tas voor de fiets: "Je moet je hart volgen"

In dit artikel:

Sandrine Tas miste gisteren in Milaan nipt een tweede Belgische Winterspelen-medaille: op de 5.000 meter was ze zo dicht bij eremetaal dat zelfs goud niet ondenkbaar leek. Die snelle sportieve opmars tegenover haar anonieme prestaties in Peking maakt haar status als schaatsster alleen maar duidelijker — en toch kiest ze nu voor een nieuwe route: wielrennen.

Tas, 30 jaar, zet na deze Spelen het schaatsen voorlopig op een laag pitje en sluit niet uit dat haar terugkeer naar het ijs afhangt van het succes op de fiets. Lotto‑Intermarché Ladies heeft haar een profcontract aangeboden; de ploeg wil haar rustig inwerken en laat haar na de Spelen eerst herstellen. Pas eind april zou ze debuutmakend in competitie kunnen verschijnen, mogelijk in een van de Ardennenklassiekers. Grace Verbeke, ex‑winnares van de Ronde van Vlaanderen, begeleidt haar binnen de ploeg.

De ploeg ziet concrete kwaliteiten: Tas presteert al goed in tijdrijden, stond bij het laatste BK achtste ondanks een lastige finish, en haar prestatiewaarden zijn degelijk. Als ze sterker wordt, ontstaan er perspectieven — en haar leeftijd vormt volgens het team geen onoverkomelijk obstakel. Er moet nog worden uitgezocht wat voor type renster ze uiteindelijk wordt; tot nu toe reed ze vooral vlakke wedstrijden, maar haar capaciteiten op langere hellingen zijn nog onduidelijk.

Niet iedereen vindt de overstap vanzelfsprekend. Carlijn Achtereekte, zelf ooit olympisch kampioene op de 3.000 meter en later wielrenster, wijst op de moeilijkheid om op hoog niveau in het peloton te winnen. Ze noemt Tas’ technische sprong op het ijs indrukwekkend en voegt: "Als dat voor haar een droom is, dan moet ze die vooral najagen." Achtereekte denkt ook dat een latere terugkeer naar het schaatsen niet onmogelijk is — misschien als verrassing voor de volgende Spelen.

Trainingsmatig zijn er raakvlakken: moderne schaatstrainingen bevatten veel fietsen en lopen (Nils van der Poel illustreerde het nut daarvan), maar er blijven duidelijke verschillen in spiergebruik, krachttraining en het hoge volume aan interval- en VO2max‑werk in het wielrennen. Voor Tas begint nu een nieuw hoofdstuk waarin haar schaatservaring een basis biedt, maar succes in het peloton allesbehalve gegarandeerd is.