Groepje met Vermeersch en Dewulf pokert onder de vod: "Het was bizar, maar Mathieu deed het ook heel slim"

In dit artikel:

Net voor de slotkilometer leek het ideaal voor het viertal achtervolgers — Florian Vermeersch, Stan Dewulf, Per Strand Hagenes en Jonas Abrahamsen — maar hun gezamenlijke poging om de leider dicht te halen strandde alsnog. In nabesprekingen bij vtm gaven de renners toe dat de samenwerking opeens wegviel en dat iedereen afwachtte in de verwachting dat een ander het gat zou dichten. Vermeersch, die vlak voor de Taaienberg van fiets moest wisselen en hard moest herstellen, voelde zich sterk genoeg voor de finale maar bleef met “een zuur gevoel” achter nadat de sprint uiteindelijk niet lukte.

Dewulf omschreef de ontknoping als een gok op elkaar: toen Mathieu van der Poel versnelde uit het zadel had niemand meer de reflex om direct te reageren, waardoor Van der Poel op het juiste moment wegsprong. Dewulf noemde het “echt bizar” hoe de samenwerking plots stopte, terwijl het aanvankelijk leek alsof ze de aansluiting zouden maken. Strand Hagenes, die eerder in Harelbeke goed presteerde, accepteerde zijn tweede plaats met meer tevredenheid: hij zei dat je risico’s moet nemen om te winnen, maar dat hij zich niet sterk genoeg voelde om solo de gaten te dichten en ook de sprint te winnen.

Kort samengevat: een veelbelovende achtervolging mislukte door tactisch afwachten en gebrek aan gezamenlijke inspanning in de beslissende meters, waarna Van der Poel profiteerde en de zege veiligstelde.