Haar contract bij Ferrari was wereldnieuws, maar hoe is het nu met de Belgische die ooit F1-toppers klopte? Dit is het verhaal van Maya Weug
In dit artikel:
Maya Weug (21) brak als tiener wereldwijd door toen ze in 2021 als eerste vrouw werd opgenomen in de opleidingsacademie van Ferrari na haar zege in de FIA Rising Stars. De half-Belgische, in Spanje geboren coureur bouwde van jongs af aan een racecarrière op — begon met karten op zeven, reed internationaal vanaf haar twaalfde en won al vroeg haar eerste wedstrijden — en verhuisde op 16 naar Maranello om fulltime te trainen.
De Ferrari‑periode gaf Weug toegang tot topfaciliteiten, simulatorwerk en trainingen naast bekende F1‑namen als Charles Leclerc, Carlos Sainz en Lewis Hamilton. Dankzij die steun maakte ze de stap naar F4 en later naar de F1 Academy, de vrouwenklasse op F4‑niveau die deel uitmaakt van F1‑weekends en veel zichtbaarheid biedt. In haar debuutjaar in die Academy boekte ze overwinningen en podiums en eindigde ze als derde in het kampioenschap; het volgende seizoen was ze lange tijd in de titelstrijd, maar verloor kostbare punten door een technisch probleem in Montréal en moest de eindzege aan Doriane Pin laten.
Achter de media‑glans schuilt een realiteit van onzekerheid en financiële druk. Weug benadrukt dat Ferrari haar geen salaris uitkeert; het team levert expertise en faciliteiten, maar zij moet zelf sponsoren en inkomsten aantrekken om test- en wedstrijdkosten te dekken. De bedragen in de hogere klassen zijn fors — zo noemt ze dat F3 makkelijk anderhalf miljoen per jaar kost — waardoor continuïteit nooit vanzelfsprekend is. Ook leeft ze relatief normaal: geen luxewagen, veel reizen per trein of bus en een scherp oog voor de praktische kant van een racecarrière.
Door de beperkte deelnameperiode aan de F1 Academy en de kostenstructuur zocht Weug nieuwe wegen en rijdt ze nu in het Belcar Endurance Championship voor ART Racing. De overstap naar GT‑ en enduranceracen biedt meer kansen op langere programmes en is volgens haar een logische route richting grotere doelen zoals een Ferrari‑programma of deelname aan de 24 Uur van Le Mans.
Over de positie van vrouwen in de autosport is Weug optimistisch. Ze ziet meer instroom dankzij initiatieven op kartniveau en verwacht dat het slechts een kwestie van tijd is voordat een vrouw de Formule 1 haalt — zij schat dat binnen ongeveer vijf jaar. Daarnaast benadrukt ze dat vrouwelijke aanwezigheid ook achter de schermen, bij engineers en monteurs, groeit.
Kortom: Maya Weug is niet alleen het gezicht van een historische stap bij Ferrari, maar ook een jonge coureur die de werkelijkheid van topsport kent: talent en zichtbaarheid gaan samen met onzekerheid, zoektocht naar budgetten en een voortdurende drang om via alternatieve paden — GT en endurance — haar raceambities waar te maken.