Haar contract bij Ferrari was wereldnieuws, maar hoe is het nu met de Belgische die ooit F1-toppers klopte? De rode rollercoaster van Maya Weug
In dit artikel:
Maya Weug (21) – half-Belgisch, geboren in Spanje met een Nederlandse vader – ontstak als kind in de kartsport en schreef op haar zestiende geschiedenis door uit meer dan zeventig deelneemsters gekozen te worden voor de FIA Rising Stars, waarna ze in 2021 toetrad tot de opleiding van Ferrari. Die stap veranderde haar leven: wonen en fulltime trainen in Maranello, sessies in de simulator, fysieke en mentale begeleiding en regelmatig contact met topcoureurs als Charles Leclerc, Carlos Sainz en Lewis Hamilton.
Haar vroege carrière: op zeven kreeg ze haar eerste kart, op twaalf reed ze al internationaal en in haar debuutjaar boekte ze meteen een zege. Dankzij Ferrari kwam ze in de F4-categorie terecht en vanaf 2024 maakte ze echt naam in de F1 Academy, de vrouwencompetitie op Formule‑4-niveau die racet als voorprogramma van Formule 1‑weekends en zelfs een eigen Netflix‑serie heeft. In haar eerste F1 Academy-seizoen behaalde Weug één overwinning, meerdere podiums en een derde plaats in het eindklassement. Het jaar erop lag ze dankzij een memorabele zege in Zandvoort lang op titelkoers, maar een technisch probleem in Montréal kostte haar 38 punten en uiteindelijk de titel aan Doriane Pin.
Achter de glans schuilt de keiharde realiteit van autosport: Ferrari geeft haar toegang tot faciliteiten en expertise, maar betaalt geen salaris. Weug moet zelf sponsors en inkomsten binnenhalen via events, partnerships en coaching; alle opbrengsten vloeien direct terug in testen, management en racelen. Ze benadrukt hoe hoog de budgetten zijn – naar haar zeggen is deelname aan Formule 3 een kwestie van anderhalf miljoen per jaar – en dat de onzekerheid of ze straks nog kan blijven racen constant in haar hoofd zit. Over haar dagelijks leven: ondanks haar Ferrari‑verbondenheid heeft ze geen eigen auto en reist ze in België vaak met bus of trein. “Ik héb zelfs geen auto,” zegt ze met een glimlach.
Sinds de begrenzing van de F1 Academy tot twee jaar en door financiële beperkingen is Weug minder zichtbaar in de F1‑paddock, maar de racehonger bleef. In 2026 rijdt ze in het Belcar Endurance Championship voor ART Racing, een bewuste stap richting GT‑auto’s en endurance‑racing met als doel een programma met een Ferrari‑wagen te bemachtigen en uiteindelijk de 24 uur van Le Mans te rijden. Die route ziet ze als realistischer dan vasthouden aan sprintcategorieën zonder de benodigde budgetten.
Weug fungeert ook als commentaarpunt in het bredere debat over vrouwen in de autosport. Zij vindt dat de sport in de goede richting beweegt, met meer initiatieven om meisjes te laten karten en op te leiden: “Het is een kwestie van tijd” voordat er een vrouw in de Formule 1 verschijnt, denkt ze — zij schat dat dat binnen ongeveer vijf jaar kan gebeuren. Daarnaast verwacht ze groeiende vrouwelijke vertegenwoordiging niet alleen onder coureurs maar ook bij ingenieurs en monteurs.
Samengevat is Maya Weug een jong talent dat de deuren van een prestigieuze formulerstal opende, internationale ervaring en zichtbaarheid verdiende, en nu pragmatisch zoekt naar duurzame wegen in een financieel veeleisende sport. Haar verhaal toont zowel de voordelen van topbranding en mentorschap als de harde realiteit van sponsorafhankelijkheid en kosten die elke veelbelovende carrière kunnen maken of breken.