Het begon met een rechtszaak om niét de Conference League te spelen: de weg van Crystal Palace naar Europese roem

In dit artikel:

Crystal Palace, een club zonder grote prijs in 119 jaar, veranderde een gedwongen 'degradatie' naar de Conference League in een historische triomf. Na de onverwachte FA Cup-zege dankzij Eberechi Eze en het winnen van de Community Shield, kreeg Palace aanvankelijk een ticket voor de Europa League. Dat ticket werd echter ingetrokken omdat eigenaar John Textor ook aandelen had in Olympique Lyon: de UEFA verbiedt twee clubs met dezelfde eigenaar in één Europees toernooi. Lyon, hoger geëindigd in Frankrijk, behield de voorkeur; Palace werd teruggezet naar de Conference League en Nottingham Forest kreeg de Europa League-plaats.

Crystal Palace voerde een juridische strijd bij het Internationaal Sporttribunaal (TAS/CAS), maar die poging van acht uur slaagde niet. Het seizoen bleef onrustig: sterspelers vertrokken (Eze naar Arsenal, Marc Guéhi later naar Manchester City), de ploeg kende een reeks van twaalf duels zonder zege en werd in de FA Cup uitgeschakeld door een zesdeklasser. Ondanks die tegenslagen stond Palace eind mei wél in de finale van de Conference League en liet Rayo Vallecano met 1-0 achter zich — genoeg om de Europese titel te grijpen.

Wat begon als een vervelende administratieve straf en een competitie die de club aanvankelijk niet wilde spelen, krijgt nu de allure van een zegen voor de clubgeschiedenis. In nauwelijks twee seizoenen heeft Crystal Palace zich van underdog naar meervoudig prijswinnaar gemanoeuvreerd, waarbij de verplichte deelname aan de Conference League uiteindelijk als een gouden kans uitpakte.