"Het is mooi, maar allesbehalve spannend": lange solo's van Pogacar zaaien onenigheid in Wielerclub Wattage

In dit artikel:

Tadej Pogacar trok tijdens de Strade Bianche met een schitterende solo van 76,4 km opnieuw alle aandacht naar zich toe en bevestigde daarmee opnieuw zijn overwicht in de voorjaarsklassiekers. Een Sporza-poll direct na de wedstrijd toonde dat 68% van de lezers zijn dominantie niet (meer) op prijs stelt; 32% geniet nog altijd van zijn aanvallen.

Ex-prof Tom Boonen erkent Pogacars uitzonderlijke klasse, maar mist de spanning wanneer de Sloveen al vroeg de wedstrijd beslist. Jan Bakelants reageert milder: hij noemt Pogacar fantastisch om naar te kijken en ziet geen bedreiging voor de sport. Beide renners betwisten of die vroege beslissingen de aantrekkingskracht op nieuw publiek echt schaden — Bakelants noemt het onrealistisch dat wielrennen zomaar massaal nieuwe groepen zal aantrekken.

De cijfers onderstrepen Pogacars dominantie: in zijn laatste 17 eendaagse koersen met meer dan 3.000 hoogtemeters won hij er 15, gaf één zege weg aan ploeggenoot Brandon McNulty en verloor hij éénmaal nipt van Skjelmose. Dat roept de vraag op of andere renners deze lente nog een vuist kunnen maken; Bakelants ziet een reële kans dat Mathieu van der Poel hem in de Ronde van Vlaanderen kan kloppen, een scenario dat Boonen graag ook in Parijs‑Roubaix zou zien gebeuren.

Kort samengevat: Pogacar blijft opvallend en resultaatgericht domineren, wat bewondering oogst maar tegelijk discussie oproept over spektakelwaarde en de toekomst van de klassiekers.