Karl en José denken de kiem van een mentaliteitsverandering te zien: "De volgwagens hebben het eindelijk begrepen"

In dit artikel:

Jasper Philipsen won de spectaculaire ontknoping van In Flanders Fields, maar de nabeschouwing draaide vooral om de manier waarop de kopgroep werd teruggebracht. Commentatoren Karl en José prezen een razendsnel koersverloop (gemiddeld 46,9 km/u) dat sinds De Moeren niet meer inzakte en uiteindelijk leidde tot een spannende eindsprint.

Op de laatste Kemmelberg hadden Mathieu van der Poel en Wout van Aert een voorsprong van ongeveer een minuut, maar die kloof bleek ondanks rugwind onvoldoende. Cruciaal was dat het peloton wél samenwerkte: ploegleiders gaven opdracht en groepen organiseerden een efficiënte achtervolging, waardoor ook grote namen konden worden ingehaald — iets wat de afgelopen jaren zelden werd gezien. Dat kan volgens de analisten een mentaliteitsverandering betekenen: ook superieure renners zijn kwetsbaar als anderen zich organiseren.

Florian Vermeersch en Alec Segaert speelden belangrijke rollen in de aanvalsscenario’s; Segaert twijfelde tussen settelen voor het podium of nog eens wegrijden. Jordi Meeus kreeg pech in de sprint (klikpedaal losschieten) en viel daardoor buiten de topplaatsen. Red Bull-Bora-Hansgrohe werd geroemd voor groepswerk zonder beloning; Decathlon CMA CGM was eerder al de dupe van gebrek aan organisatie in de E3.

De commentatoren zien in deze koers signalen voor het vervolg van het voorjaar: als renners zich fysiek goed herstellen, kan er een zinderende Ronde van Vlaanderen komen, maar dat hangt af van profiel en deelnemers. Eerst wacht woensdag nog Dwars door Vlaanderen — of Van Aert iets moet rechtzetten, vonden ze niet per se.