Karl en José loven de Luikse titanen, maar zien mogelijk pijnpunt voor Remco Evenepoel: "Is La Redoute een angstgegner?"

In dit artikel:

Karl Vannieuwkerke en José De Cauwer blikken terug op de 112e editie van Luik‑Bastenaken‑Luik, waarin Tadej Pogacar de zege pakte. Pogacar bevestigde zijn vorm — vier zeges dit voorjaar uit vijf optredens — en nadert met die winst Eddy Merckx’ record in Luik. Paul Seixas, pas 19, maakte indruk door als enige op La Redoute het tempo van Pogacar te volgen en de wedstrijd spannend te houden.

De commentators betreuren dat de verwachtte driestrijd met Remco Evenepoel nooit echt tot volle ontlading kwam. Evenepoel zat weliswaar in een grote kopgroep van 52 renners en herstelde na een moeilijke passage op La Redoute, maar zijn tijdelijke terugval maakte zijn tweede helft van de koers vreemd: hij brak daar even, maar produceerde later een krachtige sprint naar plek drie. José prees ook Emiel Verstrynge, die op de vierde plaats volgens hem misschien nog indrukwekkender presteerde.

Besproken wordt ook tactiek: Evenepoel zette Nico Denz op kop om het peloton te laten draaien — iets wat achteraf een dubbelzinnig voordeel leek — terwijl Pogacar en zijn kompanen relatief kalm leken. Verder valt op dat Pogacar met een zeer beperkt wedstrijdprogramma extreem effectief is, wat vragen oproept over zijn motivatie en koerskalender, maar niet over zijn superioriteit. Conclusie: een dominante winnaar, een verrassend sterke Seixas en een raadselachtige, doch succesvolle Evenepoel.