Kjeld Nuis is schaatsicoon Ireen Wüst eeuwig dankbaar: 'Ik heb die nacht alleen maar gejankt'
In dit artikel:
Kjeld Nuis heeft drie olympische titels op zijn naam: twee gouden plakken op de 1000 en 1500 meter in Pyeongchang 2018 en nog een gouden race op de 1500 meter in Beijing 2022. Zijn loopbaan kent echter meerdere hobbels: bij zijn debuutjaar tussen de profs (2009) miste hij een plek voor Vancouver door toenmalige beschermde statussen, en ook voor Sochi 2014 kwam hij door ziekte tijdens het OKT niet in aanmerking. Tussentijds was hij wel wereldspits op de 1000 meter (zilver in 2011 achter Shani Davis), maar echte toernooioverwinningen lieten soms lang op zich wachten; Nuis zegt dat die frustraties hem juist motiveerden.
Pyeongchang 2018 markeerde zijn doorbraak: na eerdere wereldtitels voelde hij zich “in de zone” en won beide afstanden, ervaring die hem ook leerde omgaan met de media-aandacht en het grote podium. Vier jaar later in Beijing beleefde hij opnieuw een emotionele achtbaan: op het OKT voor de 1000 meter reed hij dezelfde tijd als vier jaar eerder maar miste nu een startticket, wat hem zwaar raakte — hij huilde de nacht door en raakte in paniek. Dankzij steun en praktische raad van teamgenoot en rots in de branding Ireen Wüst herpakte hij zich. Wüst, in haar laatste jaar als prof een belangrijke mentor, moedigde hem aan kalm te blijven en met twee armen op de rug over de finish te rijden; die tip gebruikte Nuis tijdens de 1500 meter en die rit leverde hem zijn derde olympische titel op. Over die eindsprint zegt hij zelf: "Die finish van mij is wel de beste."
De documentaire Door het Vuur belicht deze momenten en Nuis’ weg omhoog vanaf de teleurstellingen. Vooruitkijkend moet Nuis zich nog zien te plaatsen voor het volgende OKT (dat vrijdag start), met als doel deelname aan Milaan 2026 — Wüst heeft er alle vertrouwen in dat hij zich plaatst en weer meedoet om goud op de 1500 meter. Nuis zelf erkent dat 2030 geen optie meer is; als hij nog bij de Spelen komt, wil hij er vooral van genieten en er alles aan doen voor nóg een medaille.