LIVE E3 Saxo Classic: Mathieu van der Poel heeft kopgroep bijna te pakken, achter hem smelt alles samen
In dit artikel:
De E3 Saxo Classic in Harelbeke ontwikkelde zich vrijdag tot een nerveuze en tactische klassieker, met Mathieu van der Poel als belangrijkste naam die zijn titel probeerde te verlengen. Het parcours (208,8 km, 16 hellingen en circa 3.000 hoogtemeters) werd dit jaar zwaarder gemaakt: de Oude Kwaremont en de E3 Col (Karnemelkbeekstraat) worden nu twee keer beklommen, de finale bevat onder meer Kapelberg, Paterberg, de tweede Oude Kwaremont en Tiegemberg, waarna nog 22 km naar de finish resteren.
Vroeg in de wedstrijd probeerden verschillende groepjes weg te rijden; een viertal (Maciejuk, Malecki, Haller, Lanhove) kreeg een korte voorsprong, maar werd snel teruggepakt. De vlucht van de dag vormde zich uiteindelijk met zes renners: Stan Dewulf, Bastien Tronchon, Luke Durbridge, Sven Erik Bystrom, Nickolas Zukowsky en Michiel Lambrecht. Zij bouwden een voorsprong op van enkele minuten, en leken met name door de aanwezigheid van ervaren renners als Durbridge en Bystrom lang te kunnen doorrijden.
Achter hen ontstond een reeks tegenaanvallen en kleine selecties. Een groep van tien achtervolgers — met onder anderen Edward Planckaert, Daan Hoole, Connor Swift, Edward Theuns, Pepijn Reinderink, Sean Flynn en Anthony Turgis — probeerde de kloof te dichten. Het peloton bleef wisselend gespannen: teams als Visma, Decathlon (CMA CGM), Soudal-Quick Step, Lidl-Trek en Alpecin-Premier Tech namen om beurten werk op zich, terwijl andere ploegen aanvallen instuurden. Silvan Dillier nam geregeld het voortouw in het peloton.
Mathieu van der Poel speelde een actieve rol in de finale: hij demarreerde meerdere keren en maakte plaatselijk gaten, maar had lange tijd rond de 45–60 seconden achterstand op de koplopers. Op sommige momenten slaagde hij erin samen te rijden met Tim van Dijke en andere sterke renners, waardoor een kleinere kopgroep ontstond die de achtervolging leidde. De Taaienberg, Boigneberg en Eikenberg bleken doorslaggevend voor positie- en selectiespel; daar werden teams en leiders gedwongen de krachten te spreiden.
Er waren ook incidenten: Florian Vermeersch leed materiaalpech en moest vlak voor de Kortekeer van fiets wisselen, en Fabio Jakobsen raakte in de finale gelost en stapte later uit koers. Floris Van Tricht maakte een fout in een bocht en viel, waardoor hij zijn poging verloor. Picnic PostNL miste de grote vlucht van de dag en moest tevreden zijn met enkele tegenaanlopen.
Tactisch speelde Soudal-Quick Step een geduchte rol met kopmannen Jasper Stuyven en Dylan van Baarle; Red Bull-Bora-Hansgrohe toonde zich zoals eerder dit voorjaar sterk met onder meer Tim van Dijke terug uit ziekte. Alpecin-Premier Tech kwam met Van der Poel als topfavoriet, ondanks twijfel over zijn herstel van een vingerblessure na Milaan–Sanremo — Van der Poel had vooraf nog het parcours verkend samen met ploegmaat Silvan Dillier.
Kort samengevat: een klassiek Vlaamse ontknoping met lange vlucht en veel tegenaanvallen, waarbij Van der Poel prominent in de weer was om zijn titel te verdedigen. De gewijzigde, zwaardere omloop en dubbele passage van de Kwaremont zorgden voor extra selectiviteit; wie uiteindelijk met de juiste timing en ploegondersteuning weet toe te slaan, bepaalt wie Harelbeke wint en zich opmaakt voor de Ronde van Vlaanderen.