LIVE E3 Saxo Classic: Nog eens solo! Mathieu van der Poel laat koplopers achter en knokt in z'n eentje tegen peloton
In dit artikel:
De E3 Saxo Classic in Harelbeke ontwikkelde zich vrijdag tot een nerveuze en tactische klassieker, met Mathieu van der Poel als bepalende figuur. De wedstrijd over 208,8 km en zestien hellingen — waaronder de opnieuw tweemaal opgenomen Oude Kwaremont en de Karnemelkbeekstraat — vormde de opbouw naar de grote voorjaarsklassiekers en kreeg door de hertekende omloop en bijna 3.000 hoogtemeters extra punch.
Vroeg in de koers ontstond een vlucht van zes renners: Stan Dewulf, Bastien Tronchon, Luke Durbridge, Sven Erik Bystrom, Nickolas Zukowsky en Michiel Lambrecht. Hun voorsprong liep op tot ruim drie minuten; achter hen probeerden diverse kleine tegenaanvallen en groepjes aansluiting te vinden, maar het peloton hield het lange tijd gecontroleerd en fragmentarisch, met teams als Visma, Decathlon, Soudal-Quick Step, Lidl-Trek en Alpecin-Premier Tech prominent op de eerste rijen.
Mathieu van der Poel was meerdere keren actief in het voorste deel van de koers. Hij joeg op hoge snelheid naar voren bij beklimmingen als de Eikenberg, Boigneberg en vooral op de Paterberg, waar hij wegknalde en een lange solo opzette — op sommige momenten leek een ontsnapping van 40+ kilometer in de maak. Hoewel hij geregeld gaten sloot en samenwerkte met mannen als Tim van Dijke, bleef er steeds een ingewikkeld samenspel bestaan tussen kopgroep, achtervolgers en het peloton, waardoor zijn kansen wisselend waren.
De wedstrijd kende enkele incidenten en materiaalproblemen die de dynamiek beïnvloedden. Florian Vermeersch moest vlak voor de Kortekeer van fiets wisselen en joeg daarna alleen op de groep, terwijl Fabio Jakobsen ten prooi viel aan tempoverlies en uiteindelijk uit koers stapte. NSN (Biniam Girmay’s ploeg) en andere formaties probeerden het tempo te bepalen, maar wanneer er werk moest worden verzet om de vlucht te neutraliseren, ontbrak vaak een duidelijke organisatie in het peloton. Silvan Dillier nam regelmatig het voortouw voor Alpecin.
Tactisch waren er meerdere samensmeltingen en nieuwe ontsnappingen: een trio met Michiel Lambrecht, Tronchon en Zukowsky vond later aansluiting met Durbridge, Dewulf en Bystrom, terwijl een tweede groep met renners als Edward Planckaert, Daan Hoole, Connor Swift en Edward Theuns probeerde de kloof te dichten. Jan Tratnik reed korte tijd solo vooraan, en Sean Flynn, Henri-François Renard-Haquin en Vojtech Kminek vormden aanvallen die uiteindelijk niet voldoende waren om de koplopers te bedreigen.
In het peloton vochten ploegen om posities voor de cruciale finalehellingen: Oude Kruisberg, Karnemelkbeekstraat, Keuzelingsstraat/Oude Kwaremont, Hotond, Kortekeer, Taaienberg, Boigneberg, Eikenberg en tenslotte de Paterberg met de tweede passage van de Oude Kwaremont. Die opeenvolging bepaalt normaliter wie de finale kan beheren — een rol waarin Soudal-Quick Step, Red Bull-Bora-Hansgrohe en Alpecin werden genoemd als sleutelformaties. Jasper Stuyven, Dylan van Baarle en Dries Van Gestel werden als kopmannen voor Soudal-Quick Step genoemd; bij Red Bull-Bora-Hansgrohe stonden onder meer Tim van Dijke, Mick van Dijke en Laurence Pithie paraat.
Sportief bleef de vraag in de lucht of Van der Poel zijn dominante reeks in Vlaanderen kon voortzetten en zichzelf zou opvolgen op de erelijst; hij kwam voorafgaand aan de E3 nog altijd fit over na zijn val in Milaan–Sanremo en reed het parcours voorafgaand aan de start na. De organisatie had het parcours zwaarder gemaakt dan in voorgaande jaren, met een extra doortocht over de Oude Kwaremont en meer hoogtemeters, waardoor verschillen in de finale meer kans zouden krijgen.
Kort samengevat: een klassieker met veel aanvallen, tactische verschuivingen en individuele uitspattingen, waarbij Mathieu van der Poel een opvallende en dominantie rol speelde, maar de uiteindelijke ontknoping nog afhankelijk was van samenwerking tussen achtervolgers, ploegentactiek en de beslissende hellingen in de slotfase. De wedstrijd illustreerde opnieuw waarom de E3 een belangrijke graadmeter is richting de Ronde van Vlaanderen.