LIVE E3 Saxo Classic: Toch spanning in de lucht? Voorsprong van Mathieu van der Poel is beperkt voor (vlakke) finale
In dit artikel:
De E3 Saxo Classic in Harelbeke groeit vrijdag uit tot een beslissende manche in het Vlaamse voorjaarsseizoen, met Mathieu van der Poel als gedoodverfde favoriet om zijn titel te verlengen. Het parcours van 208,8 km bevat zestien hellingen en werd dit jaar zwaarder gemaakt: de Oude Kwaremont en de E3 Col (Karnemelkbeekstraat) worden tweemaal beklommen en de organisatie stapelde ongeveer 3.000 hoogtemeters, waardoor de finale – met Paterberg, Oude Kwaremont, Karnemelkbeekstraat, Karnemelkbeekstraat en Tiegemberg in korte opeenvolging – extra selectief is.
De wedstrijd ontwikkelde zich via verschillende vluchtgroepen en talrijke tegenaanvallen. Een vroege kopgroep van zes renners (Stan Dewulf, Bastien Tronchon, Luke Durbridge, Sven Erik Bystrom, Nickolas Zukowsky en Michiel Lambrecht) bouwde een comfortabele voorsprong uit, terwijl andere pogingen van renners als Sean Flynn, Henri-François Renard‑Haquin en Vojtech Kminek later bleven hangen op circa anderhalve minuut. Het peloton liet zich lange tijd niet organiseren en wisselde controlespel tussen teams als Visma, Decathlon, Soudal‑Quick Step, Lidl‑Trek en Alpecin‑Premier Tech.
Mathieu van der Poel zat vaak in aanvallende posities: hij reageerde op ontsnappingen, maakte meerdere overgangen en trok op de Paterberg een grote versnelling die hem uiteindelijk solo bracht. Op cruciale momenten stond hij op kop met renners als Tim van Dijke, die terugkeerde uit ziekte en ook als belangrijke troef voor Red Bull‑Bora fungeert. Stan Dewulf probeerde dicht te blijven, maar moest op de steilere stroken lossen; andere achtervolgers zoals Florian Vermeersch, Per Strand Hagenes en Jonas Abrahamsen probeerden nog te reageren, maar kregen het lastig.
De achtervolgende groep, met onder meer Jasper Stuyven en enkele sterke klassiekers, slaagde er niet in om consistent samen te werken zodat Van der Poel ruimte kreeg. Mechanische pech en valpartijen speelden ook hun rol: Fabio Jakobsen raakte vroeg gelost en gaf later op, Florian Vermeersch moest van fiets wisselen net voor de Kortekeer en Floris Van Tricht maakte een schuiver bij een bocht. Zulke incidenten verstoorden pogingen van teams om het verschil te dichten.
Soudal‑Quick Step stelde met Jasper Stuyven en Dylan van Baarle een ervaren klassieke kern op, terwijl Decathlon CMA CGM met Stan Dewulf vooraan acteerde. Red Bull‑Bora‑Hansgrohe leverde renners als Tim en Mick van Dijke en Laurence Pithie, en Alpecin‑Premier Tech verloor geen tijd in het bezit van Van der Poel, die eerder de Oude Kwaremont al verkend had ondanks zijn eerder opgelopen handblessure.
Tactisch bleef de koers spannend omdat de pelotonstactiek gefragmenteerd was: er waren voortdurende aanvalspogingen maar ook veel afstopwerk van renners die zichzelf spaarden of weerspelers probeerden te blokkeren. Met nog ruim 40 kilometer te gaan had Van der Poel een flinke marge en de vraag werd of de achtervolgers de organisatie en samenwerking zouden vinden om hem terug te halen.
Kort samengevat: de E3 Saxo Classic bood een typische mix van harde arbeid op kasseien en hellingen, individuele explosies en ploegtactiek. Van der Poel was de spil van de finale, beschikte over een sterke aanval en kreeg wat ruimte door een ontbreken van collectieve jacht in het peloton; of dat genoeg zou zijn om Harelbeke als eerste te passeren hing af van de resterende samenwerking tussen de achtervolgende favorieten en de conditie van zijn rivalen in de beslissende hellingzone.