LIVE Giro: Vijf koplopers blijven over, maar voorsprong is erg klein door beulswerk van Tim Rex
In dit artikel:
Na de derde rustdag volgt meteen een korte maar harde 16e etappe: 113 km van Bellinzona naar een finish in Zwitserland, met bijna 3.000 hoogtemeters verdeeld over vijf gecategoriseerde beklimmingen. Het beslissende stuk bevat onder meer twee keer de Torre (4,7 km à ~5,5%), de steile Leontica (3 km à ~8–8,5%) en als slot de lange Cari (11,6 km à gemiddeld 8%). Vertrek was gepland om 13.45 uur; Bellinzona is voor het eerst gaststad in de Giro.
Visma‑Lease a Bike neemt vanaf het vertrek het heft in handen voor leider Jonas Vingegaard, met Tim Rex lange tijd op kop van het peloton om de voorsprong van de kopgroep beheersbaar te houden (op diverse momenten rond 1'20"–1'40"). Vingegaard liet vooraf duidelijk merken dat hij wil winnen en dat zijn ploeg de koers zal controleren; de ploeg stuurt erop aan om bij de voet van de slotklim een verschil te hebben dat speelbaar is — volgens ploegmensen liefst onder de drie minuten.
Op de weg ontstond een omvangrijke vluchtgroep met onder meer Giulio Ciccone, Einer Rubio, Chris Harper, Jhonatan Narvaez, Diego Ulissi en Frank van den Broek. Ciccone toonde zich de aanvallende man in die groep: hij pakte tussentijds bergpunten op de eerste knopen en was ook de snelste op de Leontica, waardoor hij zijn kans op de bergtrui levend houdt maar nog ver achter koploper Vingegaard staat (Ciccone rond de honderd punten tegenover Vingegaard ongeveer 161). Een kleinere kopgroep wisselde telkens van samenstelling; sommige aanvallen werden teruggepakt door een peloton waarin UAE en Lidl‑Trek mee jagen — onder meer met het oog op het inbedden van Jhonatan Narvaez voor de tussensprint en Soudal‑QuickStep die Paul Magnier in het puntenklassement wil beschermen.
De etappe kende ook incidenten: een wielwissel voor Ryan Mullen vertraagde de officiële start, Max Walscheid raakte leeg en moest lossen, en Jonathan Milan worstelde met de tijdslimiet. Daarnaast viel Jayco‑AlUla terug naar vijf renners omdat Pascal Ackermann ziek is en de rest mist zijn snelle kopman.
Strategisch is de rit dubbel: te kort en te bergachtig voor klassieke massasprints, waardoor óf een doorgewinterde vluchter wegblijft óf Vingegaard en zijn ploeg de finale controleren en nog een ritzege voor de klassementsrenner kunnen afdwingen. Met de zware Cari als slotklim ligt een spectaculaire ontknoping voor de hand — ofwel een ontsnapte renner pakt een fraaie solo, of Visma dwingt het klassement in het roze.