LIVE Parijs-Nice: Heuvelzone komt eraan in openingsrit, Milan Fretin gaat (zonder erg) tegen de grond

In dit artikel:

De openingsrit van Parijs‑Nice (170,9 km) vanaf Achères bood van meet af aan een nervositeit die zowel punchers als klassementsrijders aanspreekt. De officieuze start vertrok rond 12.50 uur, de officiële om 13.10 uur; de livestream begint om 15.50 uur. Het parcours is golvend, maar de beslissing kan vallen in de laatste 65 km: vier klimmetjes van derde categorie en twee lokale ronden van 16–17 km met daarin telkens een helling van 1,1 km aan ongeveer 8,3% — de tweede passage van die Côte de Chanteloup‑les‑Vignes ligt op 10 km van de meet.

Al vroeg ontstond een kopgroep van zes renners: Sébastien Grignard (Lotto‑Intermarché), Casper Pedersen, Luke Durbridge, Max Walker, Mathis Le Berre en Patrick Gamper. Grignard, lang betrokken bij Lotto (ook via de opleidingsploeg), zoekt nog naar een doorbraakresultaat bij de profs. Durbridge was de meest ervaren vluchter en trad dit seizoen opnieuw in de rol van nationale topper, maar kende ook tegenslag rond het Australische kampioenschap.

Het peloton reageerde selectief: teams als NSN en Picnic PostNL trokken het tempo op, waardoor de voorsprong van de kopgroep schommelde rond de minuut à anderhalve minuut. Max Walker kreeg een lekke band en moest hulp van de neutrale wagen; zijn kompanen lieten niet wachten. Opvallend vroeg viel Kelland O'Brien (Jayco‑AlUla) uit.

De weersomstandigheden verbeterden tijdens de rit: na ochtendmist brak de zon door en bleef het aangenaam (rond 14–20°C) met een lichte rugwind die het tempo bevorderde. Sprinters geven nog altijd vertrouwen in een massasprint, maar de korte, steile hellingen maken het lastig — “Er zijn zeker aanvallen mogelijk. Of die renners kunnen overleven, dat is iets anders,” aldus Mike Teunissen (XDS‑Astana).

Opvallend is ook dat geen van de starters in Parijs‑Nice gisteren deelnam aan Strade Bianche, een zeldzame combinatie; wie Strade rijdt kiest meestal voor Tirreno‑Adriatico, dat morgen begint. De openingsetappe belooft dus een gevecht tussen opportunistische vluchters en controle vanuit het peloton, met de finale als potentiële scherprechter voor sprinters en klassementsmannen.