LIVE Ronde van het Baskenland: Seixas ontbindt zijn duivels op 30 kilometer, enkel Lipowitz klampt nog aan
In dit artikel:
Een hete, explosieve koninginnenrit in het Baskenland heeft het peloton door acht gecategoriseerde beklimmingen geleid, met de finish in Eibar als eindpunt. Kort en steil terrein — onder meer de Izua (3,6 km @ 9,9%) als voorlaatste helling — maakt dit parcours ideaal voor renners met kort, krachtig klimwerk; de temperatuur tikte tegen de 30°C aan, wat de inspanning zwaarder maakte.
Paul Seixas, dubbele ritwinnaar en drager van het geel, bepaalde een groot deel van de koers: zijn ploeg zette het tempo in het peloton en probeerde zo zijn kopman naar een derde etappezege te loodsen. Seixas had naast het geel ook de groene puntentrui en de blauwe jongerentrui in bezit; alleen de bolletjestrui ontbrak. Axel Laurance verscheen niet aan de start en gaf daardoor op, waarna de truienverdeling licht wijzigde (onder meer een opportunistische blauwe rol voor Markel Beloki).
De dag begon met een aanval van Baptiste Veistroffer, die aanvankelijk solo wegreed en op de eerste beklimmingen bergpunten pakte. Zijn vlucht groeide snel aan: op de Azurki sloten tientallen renners aan, waarna er een grote kopgroep van ruim dertig man ontstond. Namen in die brede kopgroep waren onder anderen Guillaume Martin, Clément Braz Afonso, Haimar Etxeberria, Hugo Houle, Steven Kruijswijk en Kévin Vauquelin — laatstgenoemde was INEOS’ aangewezen man voor een etappeoogst en toonde fraai klimwerk (ook in eerdere winter- en lente-koersen liet hij vorm zien).
Lokaal spel en selecties: Red Bull-BORA-Hangrohe en andere ploegen probeerden in verschillende fases te versnellen. Florian Lipowitz maakte meerdere uitlooppogingen, die soms in een afdaling ontstonden, en Marc Soler lanceerde een lange, anticiperende aanval met Ben Healy in zijn wiel. Steven Kruijswijk sprong later zelfs naar de kopgroep en bleek hongerig naar avontuur; hij reed karaktervol mee in de ontsnapping. Kévin Vauquelin vocht voor zich uit en gaf blijk van goede benen in de vluchtersgroep.
Tactisch kreeg Seixas het zwaarder toen hij geïsoleerd kwam te rijden: Riccitello en Nicolas Prodhomme waren enige ploegmaten die nog meehielpen, maar meerdere favorieten en sterke renners — onder wie Primož Roglič, Javier Romo (die na een val toch telkens terugkeerde), Ion Izagirre, Cian Uijtdebroeks en Mattias Skjelmose — wisselden posities en deden mee in de jagende groepen. Roglič probeerde met een klein verzet gaten dicht te rijden en kwam meerdere keren in de buurt van de koplopers, terwijl Romo ondanks een val weer aansluiting zocht maar opnieuw korte pech kende.
Grote verschuivingen in het algemeen klassement deden zich voor: enkele renners uit de vlucht klommen tientallen plaatsen omhoog; Guillaume Martin en Juan Pedro López boekten fraaie winst in de tussenstanden. De kopgroep en achtervolgers hielden steeds marges van enkele tientallen seconden tot een paar minuten, waardoor de slotfase — met name de Izua en de daaropvolgende Urkaregi plus een licht oplopende laatste kilometers naar Eibar — nog alle kanten op kon.
Kort samengevat: het was een dynamische, open etappe waarin een omvangrijke vlucht het initiatief nam, Seixas’ ploeg het peloton probeerde te controleren, en verschillende klimmers (Vauquelin, Lipowitz, Soler, Healy, Kruijswijk) aanvielen. Met de zware voorlaatste klim en nog ruim 25 km naar de finish bleef de uitkomst lange tijd onzeker; de dag leek geschikt voor een korte, explosieve beslissing of voor een sluwe vlucht van een klein groepje richting Eibar.