LIVE Ronde van Zwitserland: Pogacar in de achtervolging op kopgroep met Emiel Verstrynge, kan de Sloveen nog aansluiten?

In dit artikel:

Etappe 2 van de Ronde van Zwitserland voert vandaag in een lus van Locarno over 158 km met ruim 2.000 hoogtemeters; de renners vertrokken om 14.00 uur (neutralisatie), losgelaten tien minuten later. De rit begint meteen met een klim van tweede categorie en bouwt naar een beslissende finale in de laatste 17–20 km, met twee korte maar steile beklimmingen—ideaal terrein voor klassementsmannen en voor wereldkampioen Tadej Pogačar.

Vroege ontsnappingen wisselden elkaar af: aanvallen zorgden eerst voor kleine groepjes, waarna een kopgroep van veertien ontstond met renners als Romain Grégoire, Emiel Verstrynge, Bauke Mollema, Paul Lapeira, Orluis Aular en Alec Segaert. Die voorsprong liep rond de 2–2,5 minuut. Later spitste de vlucht zich toe: zes renners (onder wie Verstrynge, Filippo Zana, Grégoire, Camprubi, Finlay Pickering en Bart Lemmen) bleven over en werkten goed samen, waardoor hun marge tot diep in de finale bleef bestaan.

In het peloton speelden UAE Team Emirates en Pogačar een actieve rol. Pogačar nam meerdere keren het voortouw: hij trok het tempo omhoog op de afdaling en op de klim en probeerde het gat te dichten, onder meer om ploeggenoot Juan Sebastián Narváez te helpen. Narváez probeerde op de slotklim weg te rijden, maar moest later lossen ondanks Pogačar die zich volledig voor hem gave; alleen Vacek kon Pogačar volgen in de beslissende bewegingen. Andere klassementsmensen als Richard Carapaz reageerden ook—Carapaz versnelde op een klim, maar Pogačar zat direct in zijn wiel, waardoor de voorsprong van de kopgroep snel slonk.

Tactische momenten en incidenten: Tim Wellens en Nils Politt voerden het peloton regelmatig aan om het gat te dichten; Van der Poel raakte in de finale even achterop. Er waren waarschuwingen over verkeersdrempels in de slotfase: in de vrouwenwedstrijd viel Pogačar’s vriendin Urška Žigart zwaar op zo’n drempel en brak haar kaak, waardoor de mannen extra voorzichtig moeten zijn op dezelfde stukken. Fred Wright maakte kort een schuiver maar kon weer terugkeren bij de kopgroep. Tussensprints gingen naar Bauke Mollema en Camprubi, die daar seconden pakten.

In de laatste kilometers was de situatie gespannen: met nog zeven kilometer stonden Pogačar en Vacek op ongeveer 35 seconden van de leiders, en in de laatste kilometer hadden de zes koplopers een marge van circa 13 seconden. Of de vlucht die voorsprong behoudt of dat Pogačar het gat sluit in dienst van zijn ploegmaat bleef live onduidelijk—de finale beloofde een sprint tussen een uitgeputte kopgroep en een jachtend peloton waarin de wereldkampioen prominent aanwezig was.

Kort: een korte, venijnige heuvelrit met veel aanvalslust, een omvangrijke vroege vlucht die zich versmolt tot zes leiders, en een actief Pogačar die richting slot hard werkte voor ploeg en kopman. De beslissing viel in de laatste steile kilometers; op het moment van de laatste updates was het nog onzeker wie de etappe zou winnen.