LIVE: Wat een raket! Gueye zorgt voor knotsgekke ommekeer in finale met heerlijke pegel, ligt Marokko tegen het canvas?
In dit artikel:
In Rabat streden gastland Marokko en titelverdediger Senegal in een beladen Afrika Cup-finale voor bijna 70.000 toeschouwers. Het duel bleef lang spannend en fysiek, met weinig uitgespeelde grote kansen en veel duels, maar kreeg een dramatische ontknoping: in de extra tijd maakte Gueye de beslissende 1-0 voor Senegal, waarmee de Leeuwen van Teranga hun tweede Afrika Cup veroveren.
Het eerste bedrijf was er één van aftasten. Senegal begon dominant en leunde op Sadio Mané als aanjager; de grootste kans in de eerste helft was voor Ndiaye, maar Marokko-doelman Bounou hield zijn ploeg op de been. Marokko stond solide georganiseerd en probeerde het vooral via omschakelingen en voorzetten van Hakimi en linksopbouwers als El Khannouss en Ezzalzouli. De eerste helft kende ook felle duels: gele kaarten, een paar blessures (El Aynaoui liep een bloedende wond op na een kopduel en moest vervangen worden) en een voortdurend fluitconcert van het Marokkaanse thuispubliek bij Senegalees balbezit.
Na rust veranderde er weinig in het spelbeeld: Senegal bleef gevaarlijk via Mané en het fysieke spel, Marokko loerde op haar momenten. Beide keepers kregen weinig te verwerken, maar bleken cruciaal toen het erop aankwam. De wedstrijd bleef gesloten tot ruim na de negentigste minuut.
De ontknoping kwam in de extra tijd en was uiterst tumultueus. Eerst viel een treffer van Senegal na een hoekschop af vanwege een geduw op Hakimi; even later wees de VAR de scheidsrechter op een overtreding van Diouf op Brahim Diaz in het strafschopgebied van Senegal. Die beslissing leidde tot hevige protesten: enkele Senegalese spelers verlieten zelfs tijdelijk het veld en leidden tot korte chaos langs de zijlijn, aangestuurd door Mané die zijn ploeg terugriep. De toegekende penalty werd door Brahim Diaz genomen als een gewaagde panenka, maar die poging werd gekeerd door Senegal-doelman Mendy — een cruciaal moment dat de wedstrijd levend hield.
Niet veel later viel dan alsnog de goal die de titel beslist: Gueye werkte een kans doeltreffend binnen en zette Senegal op 1-0. Die treffer keerde de euforie in het stadion om in ongeloof bij het Marokkaanse kamp; Senegal-jubel barstte los en de ploeg hield de voorsprong vast.
Belangrijke spelers en beslissingen: Mané was opnieuw bepalend in de opbouw en gaf het tempo aan; Brahim Diaz, topscorer van het toernooi met vijf treffers, kreeg de grootste kans op het moment van de waarheid maar faalde vanaf de stip; de keepers (Mendy voor Senegal, Bounou voor Marokko) speelden allebei een sleutelrol. Scheidsrechterlijke beslissingen en VAR ingrepen bepaalden in grote mate de sfeer en het verloop van de eindfase.
Achtergrond en betekenis: Senegal veroverde hiermee zijn tweede Afrika Cup (na de zege in 2021). Marokko, dat sinds 1976 wachtte op een tweede titel en in eigen huis speelde met massale steun, bleef dicht bij succes maar ging uiteindelijk met lege handen naar huis. Het duel kreeg veel aandacht door het theatrale verloop met protesten, een gemiste strafschop en een late beslissende treffer — een finale die in spanning en controverse zijn naam waarmaakte.