LIVESTREAM Ronde van Brugge: Opnieuw waaieren geblazen in Damme, snelle mannen Welsford en Jakobsen passen
In dit artikel:
Een flinterdun parcours, harde zijwind en veel tumult bepaalden de 50e Ronde van Brugge: een vlakke, sprintgerichte koers van 202,9 km met start en finish in Brugge die ideaal leek voor snelle mannen, maar waarin waaiers en valpartijen het beeld bepaalden. Het traject bestond uit een zuidelijke lus (eenmalig) en een noordelijke lus via Damme en de Damse Vaart die 2,5 keer werd afgelegd; de Brieversweg (1,3 km kasseien) was de enige échte hindernis.
Al vroeg in de wedstrijd zorgde de wind voor spelletjes: meerdere waaiers ontstonden en het peloton brak geregeld in groepjes. Teams als EF-EasyPost trokken fel door met de wind in de zij en probeerden favorieten voorin te zetten. Namen als Dylan Groenewegen, Madis Mihkels, Phil Bauhaus, Tim Merlier, Olav Kooij en Jasper Philipsen figureerden continu in de verhalen rond controle en sprintplannen. Toch lieten de omstandigheden hun sporen na: de gemiddelde snelheid tikte al snel bijna 50 km/u aan en er waren meerdere valpartijen en opgaven (onder anderen Matthias Schwarzbacher en Sam Welsford moesten de strijd staken; Robbe Ghys en Milan Fretin startten niet).
Het koersverloop werd meermaals verstoord door onfortuinlijke momenten. Kleine breuken uitmondend in grotere komtijdgaten wisselden af met momenten waarop groepjes weer terugkwamen. Fabio Jakobsen viel vroeg uit het beeld; hij had vooraf aangegeven dat ploegmaat Pavel Bittner vandaag de sprintkans zou krijgen. Ook renners als Van Gestel, Van den Bossche, Lienhard en Jason Tesson kregen de asfaltcontacten te verduren.
De definitieve beslissing viel in de slotfase: net voor de laatste kilometer veroorzaakte een massale valpartij opnieuw chaos in het peloton. Daarbij gingen onder meer Tim Merlier en Olav Kooij tegen de grond en werd titelverdediger Jasper Philipsen opgehouden. Juan Sebastián Molano profiteerde uitstekend van de verwarring met een late uitval; zijn aanval kwam op het juiste moment en hij hield de overige snelle mannen, die elkaar keken, net achter zich. Voor Molano betekende dat zijn eerste grote zege in een Vlaamse eendagswedstrijd.
Tactisch bood de koers beeld van een klassieker waar het weer en fouten minstens even belangrijk waren als pure sprintkracht: enerzijds een kans voor sprinters vanwege het vlakke profiel en de beperkte kasseistrook, anderzijds een wedstrijd die getrokken werd door wind, positionering en pech. Weersverwachtingen hadden wisselvalligheid en rukwinden aangekondigd bij maximaal zo’n 8 graden — factoren die duidelijk meebepalend waren.
Opvallend in de deelnemerslijst waren enkele afwezigen of selectiekeuzes gericht op het behoud van vorm voor komende koersen: Arnaud De Lie en anderen kozen Brugge over te slaan richting In Flanders Fields; Soudal-Quick Step zette Laurenz Rex als kopman in een ploeg zonder Tim Merlier. De Ronde van Brugge bevestigde zo dat een ogenschijnlijk voorspelbare sprintklassieker op de Noordzeevlakte verrassend vaak onvoorspelbaar kan eindigen.