Lore De Schepper haalt herinneringen op aan overleden hartsvriendin Jilke Michielsen: "Hopelijk kon ze bij ons aan andere zaken denken"
In dit artikel:
Profrenster Lore De Schepper beschrijft in een aangrijvende brief voor Sporza haar vriendschap met de te vroeg overleden ex-renster Jilke Michielsen, en hoe Jilke’s houding haar leven veranderde. De Schepper, zelf rijdend voor AG Insurance-Soudal, schrijft terwijl ze op reis is naar Andorra en worstelt met schuldgevoel omdat ze kort na het overlijden alweer op pad is — tegelijk gelooft ze dat Jilke zou willen dat iedereen doorgaat en van het leven geniet.
De twee leerden elkaar rond 2019 kennen bij trainingen van de Vlaamse wielerschool in Hofstade, waar Jilke als een van de weinige meisjes opviel door haar snelheid en behendigheid op de fiets. Lore schetst meerdere herinneringen die haar bewondering illustreren: duo-oefeningen op de piste die veel plezier gaven, groepsritten waarin ze graag naast Jilke reed en een eerste duurtraining van 80 kilometer waarop Jilke ondanks moeite vasthield en niet opgaf. Die vastberadenheid en het vermogen om weinig te klagen maakten grote indruk op Lore.
Hun contact verwaterde toen Lore stoppen met de wielerschool, maar vorig jaar vond de vriendschap weer een sterke impuls na een toevallige ontmoeting in Mechelen. Koffietafels en bijpraatsessies groeiden uit tot een klein vriendengroepje met ook Ella Heremans en Alexe Deraedemaeker. Ze wisselden steun, cadeaus en roddels uit, probeerden weken te plannen ondanks drukke agenda’s en stonden voor elkaar klaar tijdens moeilijke periodes. Lore benadrukt hoe Jilke soms erg ziek leek, maar kort daarna weer vol enthousiasme kon staan — een wisselvalligheid die haar niet minder bewonderenswaardig maakte.
Recent verslechterde Jilke’s gezondheid ernstig: op een maandag reageerde ze niet meer op berichten, haar behandeling werd stopgezet, ze kreeg thuis palliatieve zorg en was vaak slechts af en toe wakker. Lore beschrijft het snelle verval als onwerkelijk; nog een week eerder had Jilke haar een bericht gestuurd dat ze trots was op Lore’s prestaties in de Vuelta. Lore hoopt dat hun momenten samen Jilke ook vreugde hebben gebracht en koestert het voorbeeld dat Jilke gaf: leven zonder veel te zagen, volop genieten van kleine dingen.
In haar brief roept Lore iedereen die Jilke liefhad op sterkte en benadrukt ze Jilkes levensmotto: “Niet zagen, gewoon genieten.” Het portret toont een jonge vrouw van 19 die ondanks ziekte kracht, vrolijkheid en een inspirerende levenshouding uitstraalde — eigenschappen die haar vrienden nu als leidraad proberen vast te houden.