Lotte Kopecky komt vroeg in ademnood: "Er ging meer bloed naar mijn maag dan naar mijn benen"

In dit artikel:

Tweevoudig winnares Lotte Kopecky kon zich niet kronen tot voor de derde keer op Strade Bianche. Op de zware Toscaanse wegen hield ze aanvankelijk stand op de strook van San Martino in Grania in een uitgedund peloton van ongeveer dertig rensters, maar op de Colle Pinzuto, zo'n 48 km voor de finish, moest ze het hoge tempo opgeven en liet het kopgroepje gaan.

Kopecky, enige overgeblevene van SD Worx‑Protime in dat groepje, zei dat haar benen op dat moment nog oké waren maar dat ze niet het benodigde extra tempo had om te volgen. Ze probeerde later nog kort aan te sluiten—ook even kopwerk op Le Tolfe—maar dat bleek een wanhoopspoging en ze zakte terug naar een achtervolgende groep met onder anderen Demi Vollering (door pech gehinderd), Kim Le Court en ploeggenote Anna van der Breggen.

De poging tot herstel mislukte definitief toen de achtervolgers door gebrek aan bewegwijzering van het parcours afweken en in niemandsland terechtkwamen; een motard was de verkeerde kant op gestuurd. Volgens het reglement moeten rensters het parcours zelf kennen, maar Kopecky benadrukte dat je in de chaos van de koers ook volgt als de hele groep overtuigd een richting kiest. Ze wist niet precies hoe groot de achterstand daarna was en erkende dat ze zich nu snel moet herpakken.

Kort samengevat: fysieke limieten tijdens de beslissende klims én een navigatiefout binnen de achtervolgende groep knevelden Kopecky’s kansen om de Strade Bianche voor de derde keer te winnen.