Met steun van bovenaf beleefde Tim Celen een WK om van te dromen: "Ik ben niet minder waard dan iemand zonder beperking"

In dit artikel:

Tim Celen (27) bevestigde in Ronse zijn favorietenrol op het WK G-wielrennen door zowel de tijdrit als de wegrit te winnen. Die dubbele wereldtitel leverde hem twee gouden momenten op voor eigen publiek; in de tijdrit moest hij geduldig wachten tot de laatste renners over de streep waren en volgde de uitslag op een smartphone, waarna een uitbundige viering losbarstte. Zijn karakteristieke oerschreeuw hoorde daarbij; emoties liepen hoog op toen hij zijn moeder in het publiek zag en hij zich de hele wedstrijd door gesteund voelde door zijn familie.

De tweede zege viel symbolisch op 30 augustus, de geboortedag van zijn grootmoeder die vier jaar eerder overleed. Celen had een foto van haar bij zich en zegt dat die herinnering hem extra kracht gaf tijdens de wegrit. Hoewel hij de band met familie en hun bijgelovigheden waardeert — zijn moeder was bijvoorbeeld een fervente supporter en gaf ooit gezegende takjes — noemt hij zichzelf niet bijgelovig.

Achter de podiummomenten schuilt een duidelijke drijfveer: Celen wil als sporter met een fysieke beperking laten zien dat hij net zoveel kan bereiken als anderen. Sinds zijn jeugd zoekt hij proactief oplossingen en haalt hij motivatie uit presteren voor zichzelf, vrienden en familie. Aan het begin van zijn carrière worstelde hij met stress en een gevoelig maagje, maar inmiddels werkt hij structureel met een diëtist om voeding en lichaamssamenstelling te monitoren en zo consistent te blijven presteren.

Na het succes in Ronse gaf hij zichzelf ook wat ontspanning: een periode van minder strikte voeding en een hamburger als cheatmeal tijdens een thuiswedstrijd van zijn favoriete club Racing Genk. De dubbele wereldtitel bevestigt Celen niet alleen als toprenner in het G-peloton, maar benadrukt ook zijn persoonlijke verhaal van veerkracht, familie-invloed en professionele aanpak.