Na het succesvolste EK piste ooit voor België: wat is de oorzaak? Kan het nog beter? En mogen we al dromen van LA 2028?

In dit artikel:

De Belgische baanwielrenners blonken onverwacht uit op het EK in Zolder: met negen medailles en evenveel nationale records behaalden ze hun beste klassering ooit op de medaillespiegel, als tweede achter Groot-Brittannië. Bondscoach Tim Carswell sprak van grote trots, maar waarschuwde ook dat concurrenten zoals Nederland, dat geen goud behaalde, zich zullen herpakken.

Belangrijke bouwstenen achter het succes waren de nieuwe piste in Zolder en het doorlopende sprintprogramma, dat recent werd versterkt met de aanstelling van sprintcoach Theo Bos. Bos, bescheiden over zijn korte tijd bij de ploeg, ziet vooral potentieel bij de jonge sprinters: met meer spiermassa kunnen renners zoals de 20-jarige Lowie Nulens nog beter tegen de absolute wereldtop concurreren. Zijn keirin-podium naast snelle mannen als Harrie Lavreysen en Matthew Richardson was één van de verrassingen van het tornooi.

Individuele hoogtepunten waren Lotte Kopecky, die na een moeilijk seizoen terugkeerde en drie Europese titels pakte; Shari Bossuyt, die zich herpakte en met Kopecky in de ploegkoers won; en Hélène Hesters, die als jonge renster haar eerste Europese titel veroverde. Talentcoach Dominique Perissi benadrukte dat het EK-succes bemoedigend is, maar dat de focus blijft liggen op olympische disciplines (ploegenachtervolging, omnium, ploegkoers) richting Los Angeles 2028.

Samengevat: de combinatie van betere infrastructuur, een gericht sprintprogramma en jong talent leverde in Zolder een uitzonderlijk EK-resultaat op voor België, maar het behouden en uitbouwen van die positie vereist verdere fysieke ontwikkeling van renners en blijvende investering om andere landen voor te blijven.