NHL 32-in-32 | Los Angeles Kings: Doe een stapje naar voren...doe een stapje terug

In dit artikel:

De Los Angeles Kings beginnen het NHL-seizoen 2026-2027 met een nieuwe coach en een vrijwel onveranderd, relatief oud roster. De ploeg staat voor een belangrijke test: na een moeizame opbouw onder voormalig general manager Rob Blake dreigt Los Angeles in de sterke Pacific Division achterop te raken, terwijl rivalen Anaheim en San Jose grote stappen zetten.

Vorig seizoen plaatsten de Kings zich met 90 punten als derde in de Pacific voor de play-offs. In de eerste ronde bleek Colorado Avalanche echter veel te sterk: de serie ging met 4-0 verloren. Die vierde wedstrijd was bovendien de laatste van clubicoon Anže Kopitar, die zijn loopbaan beëindigde. Zijn vertrek laat een groot leiderschaps- en kwaliteitsgat achter. Blake is inmiddels vervangen door Ken Holland, terwijl Jim Hiller en interim-coach D.J. Smith plaatsmaakten voor Peter Laviolette. De ervaren coach moet met agressieve forechecking en aanvallende verdedigers nieuw elan brengen.

Aan de aanval veranderde weinig. Mats Zuccarello, Corey Perry en Erik Haula zijn de belangrijkste toevoegingen; Lane Pederson en Scott Perunovich zorgen voor beperkte verjonging. De top zes heeft wel degelijk kwaliteit. Adrian Kempe is een constante doelpuntenmaker, Artemi Panarin werd na zijn komst van de New York Rangers direct vastgelegd en kan onder Laviolette opnieuw tot grote hoogten stijgen. Quinton Byfield beschikt over veel talent, maar moet nu eindelijk regelmatiger presteren. Kevin Fiala blijft belangrijk, al is zijn fysieke toestand na een zware blessure onzeker.

Ook de lagere aanvalslijnen zijn bruikbaar. Trevor Moore, Scott Laughton en Alex Laferriere brengen een mix van ervaring, werkkracht en ontwikkeling. Corey Perry blijft op de vierde lijn een ervaren speler die voor onrust kan zorgen. Alex Turcotte, die in de draft van 2019 boven onder anderen Trevor Zegras, Cole Caufield en Matt Boldy werd gekozen, heeft zijn potentieel echter nog niet overtuigend laten zien. De gemiddelde leeftijd van de aanval ligt bijna rond de 31 jaar, waardoor snelheid en toekomstige groei zorgen baren.

De defensie kampt met een vergelijkbaar probleem. Drew Doughty blijft, ondanks zijn bijna 37 jaar en terugkerende blessures, een belangrijke kracht, maar hij is niet meer de puntenproducent van vroeger. Mikey Anderson lijkt zijn partner in het eerste verdedigingspaar te worden. Brandt Clarke geldt als een sleutelspeler voor de toekomst; zijn seizoen met acht goals en veertig punten smaakt naar meer. Joel Edmundson moet zijn aanvallende impulsen in goede banen leiden. De keuze om Vladislav Gavrikov en Jordan Spence te laten vertrekken en hen te vervangen door de oudere Cody Ceci en Brian Dumoulin roept opnieuw vraagtekens op.

Onder de lat beschikken de Kings met Darcy Kuemper en Anton Forsberg over betrouwbare, maar niet bijzonder jonge doelmannen. Kuemper kende vorig seizoen met een reddingspercentage van .891 een terugval, nadat hij een jaar eerder nog tot de beste keepers van de NHL behoorde. Forsberg herstelde zich juist en noteerde met .909 zijn beste percentage in jaren. Een meer gelijk verdeelde speeltijd kan daarom tot de mogelijkheden behoren.

De Kings zijn niet kansloos voor een wildcard, zeker niet als Laviolette snel voor een frisse wind zorgt en ervaren spelers hun niveau halen. Tegelijkertijd maken de opmars van Anaheim en San Jose en de sterke aanwezigheid van Vegas en Edmonton een play-offplek allerminst zeker. De ploeg heeft voldoende kwaliteit om mee te doen, maar de leeftijd en beperkte ontwikkeling van jonge spelers maken een Stanley Cup-run onwaarschijnlijk. Los Angeles lijkt voorlopig vooral een team dat dreigt stil te staan terwijl de concurrentie vooruitgaat.