NHL 32-in-32 | New York Islanders: Schaefer zoekt naar bevestiging onder Peter DeBoer

In dit artikel:

De New York Islanders beginnen het seizoen 2026-2027 met een nieuwe coach en een herkenbaar probleem: defensief behoort de ploeg tot de betere teams, maar aanvallend ontbreekt het aan voldoende scorend vermogen. Vorig seizoen bleef New York tot eind maart in de race om de play-offs, mede dankzij de sensationele rookie Matthew Schaefer. Een reeks van vier nederlagen maakte daar een einde aan, waarna general manager Mathieu Darche coach Patrick Roy ontsloeg. Peter DeBoer, die eerder met Florida, New Jersey en San Jose de Stanley Cup-finale bereikte en met Vegas en Dallas de Conference Final haalde, neemt het nu over.

Schaefer was vorig seizoen de grote positieve verrassing. De eerste keuze van de draft maakte 23 doelpunten en 59 punten, speelde gemiddeld ruim 24 minuten per wedstrijd en won de Calder Trophy. De Islanders hopen dat hij die lijn doortrekt, al ligt een terugval in zijn tweede NHL-seizoen op de loer. Hij krijgt steun van gevestigde verdedigers als Ryan Pulock, Adam Pelech, Alexander Romanov, Scott Mayfield en Tony DeAngelo. Ook de komst van jonge talenten blijft belangrijk: Victor Eklund en Kashawn Aitcheson werden verkregen via de trade rond Noah Dobson. Eklund strijdt om een vaste plek, terwijl Aitcheson waarschijnlijk nog ontwikkelingstijd nodig heeft.

Het tussenseizoen was weinig spectaculair. Voormalig captain Anders Lee vertrok na jaren op Long Island naar Utah, terwijl de eerder aangetrokken dertigers Ondrej Palat en Brayden Schenn voor ervaring moeten zorgen. Matias Maccelli kwam over van Toronto en hoopt met meer speeltijd productiever te worden. De Islanders rekenen daarnaast op ontwikkeling bij Emil Heineman en Simon Holmstrom, die na komend seizoen restricted free agents worden. Cole Eiserman geldt als een toekomstige doelpuntenmaker, maar moet mogelijk nog wachten op een vaste plaats.

Aanvallend blijven Bo Horvat en Mathew Barzal de belangrijkste spelers. Barzal zorgt vooral voor creativiteit, Horvat is doorgaans het eindstation. Kyle Palmieri kan een belangrijke aanvulling zijn als hij volledig hersteld is van zijn knieblessure. Achter hen is de productie onzeker: Anthony Duclair en Schenn zijn minder dominant dan in hun beste jaren, terwijl spelers als Pierre Engvall geen garantie op veel goals bieden. Daardoor kampt New York opnieuw met een gebrek aan depth scoring, een probleem dat al jaren voortduurt.

De grootste kracht ligt onder de lat. Ilya Sorokin behoort al sinds zijn debuut tot de elite en eindigde vorig seizoen als tweede bij de verkiezing voor de Vezina Trophy. Met zeven shutouts was hij de beste in de NHL en zijn reddingspercentage bedroeg 92 procent. De backup-positie hangt af van de fitheid van Semyon Varlamov, die een heel seizoen miste door een knieblessure, en nieuwkomer Vitek Vanecek. Als beiden beschikbaar zijn, beschikt New York over een zeer sterk keepersduo.

DeBoer kan dus bouwen op organisatie, verdediging en uitstekende goaltending, maar moet een oplossing vinden voor het gebrek aan goals en creativiteit. In een sterke Metropolitan Division lijken Carolina, Washington en mogelijk New Jersey beter uitgerust. Een wildcardplaats is daardoor het meest realistische doel. Bij een tegenvallend seizoen kan de trade deadline bovendien belangrijk worden, omdat meerdere spelers hun contractjaar ingaan.