NHL 32-in-32 | New York Rangers: Goede navigatie gezocht

In dit artikel:

De New York Rangers beginnen het seizoen 2026-2027 na een dramatische terugval. De club eindigde vorig seizoen als laatste in de Metropolitan Division, nadat het twee jaar eerder nog de Presidents’ Trophy had gewonnen. Onder coach Mike Sullivan moest New York zich herstellen, maar het team kwam moeizaam uit de startblokken. Van de eerste tien wedstrijden werden er slechts drie gewonnen en in de eerste drie thuisduels in Madison Square Garden scoorden de Rangers geen enkele keer.

De selectie onderging sindsdien een ingrijpende ontmanteling. K’Andre Miller vertrok naar Carolina, Chris Kreider naar Anaheim en Artemi Panarin werd vlak voor de trade deadline naar Los Angeles gestuurd. Deze zomer volgde de transfer van Vincent Trocheck naar Utah. General manager Chris Drury haalde daarvoor onder anderen verdediger Sean Durzi binnen. Ook Marcus Pettersson kwam over van Vancouver, waarvoor New York een voorwaardelijke first-round pick uit 2030 opgaf. William Borgen vertrok naar Boston, terwijl Joonas Korpisalo de gestopte Jonathan Quick moet vervangen als back-up van doelman Igor Shesterkin.

De opvallendste zet van Drury was het aantrekken van Pavel Dorofeyev. De 25-jarige Rus scoorde de afgelopen twee seizoenen 35 en 37 doelpunten voor Vegas en kreeg in New York een zevenjarig contract ter waarde van 11 miljoen dollar per jaar. Voor hem leverden de Rangers twee first-round picks in, waarvan één onder voorwaarden. Dat besluit roept vragen op, omdat de club tegelijkertijd ervaren aanvallers kwijtraakte en nog geen duidelijke richting voor de toekomst heeft. Dorofeyev profiteerde bij Vegas bovendien van sterke aangevers; het is onzeker of New York hem dezelfde kansen kan bieden.

Mika Zibanejad geldt als een van de weinige vaste steunpilaren. De 33-jarige Zweed ligt tot 2030 vast en levert zowel aanvallend als verdedigend waarde. Hij kan bovendien een mentor worden voor jongere spelers, zoals Alexis Lafrenière. De voormalige eerste keuze van de draft is nog altijd pas 24 jaar, maar heeft zijn grote belofte in New York nog niet volledig ingelost. Ook captain J.T. Miller staat onder druk. Sinds zijn terugkeer bij de Rangers verliep het onrustig en met een plus/minus van -30 was hij vorig seizoen op ruime afstand de slechtste speler van de ploeg op dat onderdeel.

De Rangers hopen vooral op groei van Gabe Perreault en Will Cuylle. De 21-jarige Perreault was op jonge leeftijd al een productieve speler in het Amerikaanse ontwikkelingsprogramma en bij Boston College. In zijn eerste gedeeltelijke NHL-seizoen kwam hij tot twaalf doelpunten en 27 punten in 49 wedstrijden. Cuylle maakte de afgelopen twee jaar telkens minstens twintig goals en moet nu een volgende stap zetten. In de onderste aanvalslijnen beschikken Oliver Bjorkstrand en Joe Veleno over eenjarig contract. Zij kunnen mogelijk vóór de trade deadline worden geruild voor draftkeuzes als de Rangers de wederopbouw voortzetten.

Op de blauwe lijn bleef een grotere verandering uit dan verwacht. Adam Fox, drievoudig All-Star en voormalig Norris Trophy-winnaar, bleef ondanks eerdere transfergeruchten in New York. Ook Braden Schneider bleef behouden. Met Durzi en Pettersson kreeg de verdediging wel twee nieuwe gezichten. Durzi is een capabele verdediger, maar kampt de laatste jaren geregeld met blessures. Pettersson staat vooral defensief sterk, maar zal weinig doelpunten produceren. Vladislav Gavrikov was vorig seizoen met veertien goals en 35 punten verrassend productief. Matthew Robertson lijkt het zestal te completeren.

De grootste kracht van de Rangers blijft Igor Shesterkin. De Vezina-winnaar van 2022 noteerde vorig seizoen een reddingspercentage van .912 en een goals-against average van 2,50, waarmee hij een van de weinige lichtpunten was. Korpisalo is als back-up wisselvallig, maar hoeft de druk van een vaste startersrol niet te dragen.

De verwachtingen zijn desondanks laag. De Rangers kwamen vorig seizoen 22 punten tekort voor de play-offs en verloren sindsdien nog meer aanvallend talent. Defensief lijkt de ploeg verbeterd, maar de aanval is vermoedelijk niet sterk genoeg voor een serieuze play-offplek. Met een uitstekend seizoen van Shesterkin en een betrouwbare Korpisalo kan New York hooguit in de buurt van de wildcards komen. In de Eastern Conference lijken normaal gesproken minstens acht teams sterker. Voor Drury is daarom niet alleen het resultaat op het ijs belangrijk, maar vooral het ontwikkelen van een heldere langetermijnvisie. Met meerdere aflopende contracten krijgt hij richting de trade deadline kansen om de toekomst vorm te geven, mits hij die koers eerst duidelijk bepaalt.