Nicolas Colsaerts maakt zich op voor emotionele "final dance" op Soudal Open: "Die steun voelen, betekent echt iets"
In dit artikel:
Nicolas Colsaerts zal eind mei in eigen land zijn laatste proftoernooi spelen: tijdens de vijfde Soudal Open (21–24 mei) op Rinkven Golf Club maakt de 43-jarige Limburger nog één keer zijn opwachting voor wat hij zelf omschrijft als "Nico's Final dance". Hoewel Thomas Detry als beste Belgische golfer op de wereldranglijst ook aanwezig is, staat deze editie vooral in het teken van Colsaerts’ afscheid.
Colsaerts, die een kwarteeuw op de DP World Tour actief was en meer dan 500 toernooien speelde, kijkt met veel emotie terug op zijn loopbaan. Hij noemt het bijzonder om in België te vertrekken, omringd door familie, vrienden en supporters die hem jaren gevolgd hebben. Organisator Michael Jones kondigt enkele verrassingen aan voor zowel Colsaerts als het publiek; Jones verwacht een emotionele week voor de veteraan, iets wat Colsaerts zelf al voelde tijdens persmomenten waarbij de aanwezigheid van zijn ouders hem raakte.
Na zijn actieve loopbaan heeft Colsaerts een tweede carrière gestart als (co‑)commentator. Hij zegt dat hij het belangrijk vindt kijkers meer context te geven: televisiecommentaar kan verduidelijken waarom bepaalde beslissingen of slagen gebeuren en zo begrip vergroten voor het leven als profgolfspeler. Dat perspectief wil hij delen omdat professioneel golf volgens hem wezenlijk anders is dan amateurs op zondag.
Sportief verwacht Colsaerts geen topvorm — hij traint niet meer fulltime — maar zijn competitieve instelling zal verhinderen dat hij ondermaats presteert. Als eerste Belg die in de Ryder Cup speelde en won, blijft zijn ambitie om het thuispubliek iets moois te bieden. Hij hoopt nog één keer dat bijzondere gevoel van een sterk toernooi in België te ervaren. Op langere termijn wil hij weer van golf genieten zonder de druk van het hoogste niveau: terug naar het plezier van spelen zoals toen hij twaalf was.
Kortom: de Soudal Open belooft een warme, soms emotionele viering te worden van Colsaerts’ carrière, met tijd voor sportieve waardigheid, verrassingen van de organisatie en de start van een nieuwe fase in zijn betrokkenheid bij de sport.