Nu is hij ook al een sprinter: Tadej Pogacar controleert finale helemaal in zijn eentje en maakt het dan af in de spurt
In dit artikel:
Tadej Pogačar heeft de tweede etappe van de Ronde van Romandië gewonnen na een gecontroleerde slotfase waarin hij op de beslissende klim het heft in handen nam en in de sprint Dorian Godon en Finn Fisher-Black versloeg. De etappe van 173 km vertrok in Rue en leidde via een lokale lus van 46 km — driemaal afgelegd — naar Vucherens, met in de finale de korte maar venijnige klim naar Vuillens (3,1 km aan gemiddeld 5,4%). Op papier geen Alpenmonster, maar met ruim 3.000 hoogtemeters en voortdurend op en af was het parcours selectief.
Vroege vluchtpogingen van Filippo Conca en Henri‑François Renard‑Haquin werden later aangevuld door Jakob Söderqvist en Roland Thalmann, waardoor een vierkoppige kopgroep ontstond die lange tijd standhield. Ineos en Team UAE hielden het peloton compact: Ineos trok hard in de achtervolging met het oog op Dorian Godon als topfavoriet, terwijl UAE‑ploegmaten Pogačar nauwgezet meededen met de jacht en het koersverloop controleerden.
In de finale probeerde Söderqvist nog een solo, maar het peloton en vooral Pogačar lieten niemand weglopen. Op de slotklim nam Pogačar het initiatief in eigen hand — hij controleerde het groepje en bepaalde het ritme — en leek daarna in staat een kleine uitlooppoging te maken. Uiteindelijk kwam het toch op een sprint aan in Vucherens, waar de Sloveniër zijn wereldkampioenstrui waardig forfait gaf met alweer zijn tweede etappezege in deze ronde.
Roland Thalmann, die soms in de vlucht actief was, verzamelde genoeg bergpunten om de bolletjestrui over te nemen van Lenny Martinez. Pogačar behoudt de gele leiderstrui en staat ook aan kop van het puntenklassement; Florian Lipowitz staat tweede in het algemeen klassement. Naast Pogačar en Godon werden ook namen als Axel Zingle, Albert Withen Philipsen, Sergio Higuita (niet genoemd in tekst maar vergelijkbare klassementsrijders genoemd) en renners als Roglič en Lipowitz als kanshebbers op een goede uitslag geroemd voor de klimselecties.
De dag kende ook enkele verrassingen en tegenslagen: Zwitsers kampioen Mauro Schmid gaf vroegtijdig op zonder nadere verklaring, Sean Quinn (EF) startte niet vanwege knieklachten en Oscar Onley was eerder ziek gestopt. Bovendien zorgde een bijna‑val van Nadav Raisberg voor schrik in het peloton, maar zonder ernstige gevolgen.
Weer en koerssnelheid werkten mee: bij zo’n 18 °C lag het koersgemiddelde rond de 40 km/u. De combinatie van herhaalde korte beklimmingen en vals plat — met twee tussensprints en een finaleklim — maakte de rit explosief en ideaal voor renners met klimmers‑sprintcapaciteiten zoals Pogačar. De uitslag onderstreept zijn controle en ploegondersteuning; Ineos en UAE bleken de bepalende ploegen, met uiteindelijk Pogačar als de sterkste in de finale.