"Ook voor mij is het moeilijk te vatten hoe ze het doen": Japanse snowboarders zoeken de limieten met ongeziene sprongen

In dit artikel:

Japanse snowboarders domineren de Big Air: ze voeren steeds meer en snellere rotaties uit en landen die sprongen uitzonderlijk consistent. Big Air draait om één grote sprong met zo technisch mogelijke tricks; rijders krijgen drie runs en de beste twee tellen, terwijl jury’s moeilijkheidsgraad en uitvoering beoordelen. Volgens ex-olympiër Seppe Smits is de discipline de laatste jaren sterk veranderd en lijken de Japanse atleten ongenaakbaar geworden — deels dankzij stevige federale steun en faciliteiten waarmee ze het hele jaar door kunnen trainen.

Technisch hebben de Japanners technieken ontwikkeld om sneller te roteren, wat hen in staat stelt tot extreme spins zoals de 2340 (ongeveer 6,5 omwenteling) die Hiroto Ogiwara vorig jaar landde. Smits, wiens eigen plafond rond de 4,5 rotaties ligt, noemt die prestatie bijna niet te bevatten en wijst erop dat niet alleen de moeilijkheid, maar vooral de herhaalde nette landingen hen onderscheidt: geen steun met de hand, keer op keer.

Kritiek dat zulke hoge rotaties ten koste van stijl gaan wuift Smits weg; wedstijden zijn er volgens hem om de grenzen van de sport op te zoeken, en daarin lopen de Japanners momenteel voorop.