Passieve Jonas Vingegaard wekt wrevel op, ploeg verdedigt tactiek: "Het was aan Remco Evenepoel om door te gaan"

donderdag, 26 maart 2026 (12:34) - Sporza.be

In dit artikel:

Remco Evenepoel en Jonas Vingegaard veroorzaakten ophef na de etappe van gisteren in de Ronde van Catalonië, toen een late aanval van Evenepoel in de slotfase slechts door Vingegaard kon worden gevolgd — maar die vervolgens nauwelijks mee leek te werken. Evenepoel, duidelijk geïrriteerd na zijn val eerder in de etappe, reageerde sarcastisch op een vraag van een Deense journalist: "Die was geweldig!" en liet met zijn lichaamstaal zien hoe boos hij was.

Wat er precies gebeurde: op iets minder dan 30 km van de streep trok Evenepoel stevig door en brak het peloton open. Alleen Vingegaard slaagde erin aan te sluiten, maar in plaats van gezamenlijk door te werken om tijd te winnen op de concurrentie nam de samenwerking volgens waarnemers en Evenepoel een passieve wending. Reporter Renaat Schotte noemde de tactiek "onbegrijpelijk" en vermoedt dat Vingegaard daarmee een reële kans op zowel ritwinst als het opschuiven in het klassement heeft laten liggen.

Visma-Lease a Bike, de ploeg van Vingegaard, hield de boot af. Ploegleider Marc Reef zei dat de ploeg verrast was door Evenepoels aanval en dat Vingegaard op instinct reageerde; volgens Reef lag de verantwoordelijkheid op dat moment deels bij Evenepoel om door te trekken. Vingegaard zelf zei dat hij blij was dat hij kon aansluiten en "een beetje kon meewerken", en benadrukte dat iedere renner zijn eigen tactiek heeft.

De kern van de discussie is tactisch: had Vingegaard er belang bij wél vol mee te draaien? Schotte meent van wel — Vingegaard heeft een sterke tijdrit in de benen, dus extra inspanningen in die ontsnapping hadden zijn kansen op eindwinst niet hypothekeerd en hadden juist kunnen helpen om concurrenten tijdverlies toe te brengen. Critici zien in Vingegaards gedrag een terugkeer naar een defensieve koersstijl die sommige liefhebbers niet meer zien zitten; anderen, inclusief Reef, wijzen erop dat het team nog altijd voor de algemene overwinning rijdt en dat keuzes op de weg voortkomen uit rijke, soms ondoorgrondelijke contexten.

Kortom: de etappe leverde niet alleen sportieve actie maar ook een tactische rel op, met spanningen tussen twee kopmannen en uiteenlopende interpretaties van wie had moeten doen wat — en waarom.