Road to Super Bowl LX: Seattle Seahawks
In dit artikel:
Twee jaar nadat succescoach Pete Carroll vertrok staan de Seattle Seahawks alweer in de Super Bowl. Onder tweedejaars head coach Mike Macdonald doorliepen de Seahawks een snelle transformatie: waar het debuutjaar van Macdonald (10-7) nog niet tot de play-offs leidde, leverde een combinatie van strategische aanpassingen, slimme draftkeuzes en spelersontwikkeling dit seizoen een ploeg op die zowel offensief als verdedigend tot de elite behoort.
Aan de aanval werden forse veranderingen doorgevoerd. Geno Smith vertrok; Sam Darnold, na een sterk jaar bij Minnesota, kreeg het vertrouwen en beloondte dat met een productief seizoen (meer dan 4.000 passing yards en 25 touchdowns). Een betere offensive line gaf hem de ruimte om te presteren. Ook de wide receiver-room veranderde radicaal: sterren als D.K. Metcalf en Tyler Lockett werden niet meer in dezelfde rol ingezet, terwijl Cooper Kupp terugkeerde uit de divisie. De echte doorbraak kwam echter van huis: Jaxon Smith-Njigba, sinds twee jaar WR2, nam het WR1-schap over en explodeerde met 119 vangsten, 1.793 yards en 10 touchdowns — cijfers die hem tot een van de verrassingen van het jaar maakten. De toevoeging van terugkeer-specialist Rashid Shaheed gaf de aanval extra explosiviteit.
De verdediging bleef het fundament onder het succes. Macdonalds ervaring als defensive coordinator bij de Baltimore Ravens blijkt uit een consistent dominante unit. Slim draftwerk leverde directe impact: nickelback Nick Emmanwori (tweede ronde) ontwikkelde zich tot een revelatie en maakt kans op Defensive Rookie of the Year. Ook eerder gedrafte talenten als Byron Murphy en Devon Witherspoon keurden hun opmars goed, en de vrije transfer DeMarcus Lawrence versterkte de passrush. Die mix van coaching en scouting hield zware offenses van onder meer de 49ers en de Rams geregeld in toom.
Het seizoen kende een hobbelig begin (3-2 na vijf weken), maar na week 11 — de nederlaag tegen de Rams bleek de laatste van het kalenderjaar — raakte Seattle in een formidabele flow. Overtuigende zeges volgden, waaronder dominante prestaties tegen Minnesota (26-0) en Atlanta (37-9). In week 18 werd met defensieve autoriteit thuis tegen San Francisco de nummer 1-seed veiliggesteld, waarna een first-round bye volgde.
In de play-offs bevestigden de Seahawks hun vorm. In Lumen Field werden de gehavende 49ers met 41-6 weggespeeld, deels dankzij een kick-off touchdown van Shaheed; alleen de blessure van running back Zach Charbonnet zorgde voor zorg, waardoor Kenneth Walker de running game grotendeels moest dragen. In de NFC Championship was het opnieuw spektakel tegen de Rams, maar Seattle trok met 31-27 aan het langste eind en plaatste zich voor de Super Bowl — voor het eerst sinds het seizoen 2014 (Super Bowl XLIX).
Kort samengevat: een scherpe offensieve make-over, doorbraak van jonge talenten (met name JSN), sterke coaching en enkele raak geplaatste draft- en aanwinsten brachten de Seahawks in korte tijd terug naar het grootste podium van de NFL. Komende zondag krijgt het team de kans om die opmars te bekronen.