Tennisiconen Rafael Nadal en Roger Federer zagen nauwelijks iets, maar speelden toch beste finale ooit op Wimbledon
In dit artikel:
Op zondag staat de finale bij de mannen op Wimbledon centraal, waarbij veel tennisfans terugdenken aan de legendarische eindstrijd van 2008 tussen Rafael Nadal en Roger Federer. Deze wedstrijd wordt door kenners vaak bestempeld als de beste tenniswedstrijd ooit, ondanks moeilijke omstandigheden waarbij beide spelers moeite hadden om goed te zien door onvoldoende licht.
Federer, destijds recordhouder met al acht Wimbledon-titels en winnaar van de twee voorgaande finales tegen Nadal, stond niet als favoriet aan de start. Nadal had hem kort daarvoor nog genadeloos verslagen in de finale van Roland Garros. Op Wimbledon begon Nadal dominant met het winnen van de eerste twee sets en leek hij Federer gemakkelijk van de troon te stoten. Bij een stand van 5-4 in de derde set werd de wedstrijd echter door regen tijdelijk gestaakt, wat Federer de gelegenheid gaf zichzelf mentaal te herpakken. Na de anderhalf uur durende pauze vocht hij zich terug en won hij die set.
De vierde set bracht een intense tiebreak zonder breaks, die door velen als de beste ooit gezien wordt. Federer en Nadal vochten om elk punt en wisten elk matchpoint tegen zich af te wenden, waarbij ze opmerkelijke punten produceerden. Uiteindelijk dwong Federer zo een beslissende vijfde set af.
In de slotfase moest het spel opnieuw worden onderbroken vanwege regen, met het zicht op uitstel naar maandag, omdat het daglicht snel afnam. Toch gingen ze na een korte pauze verder in een zinderende strijd tegen de duisternis, waarbij het zicht voor de spelers vrijwel verdwenen was. Umpire Pascal Maria had al aangekondigd te zullen stoppen bij 8-8, maar Nadal brak Federer nét daarvoor en won met 9-7 in de vijfde set na bijna vijf uur tennis. Die overwinning betekende voor Nadal zijn langverwachte eerste Wimbledon-titel, een droom die hij uitzinnig vierde.
Federer reageerde teleurgesteld over het feit dat de wedstrijd zo lang doorging ondanks het slechte licht, maar erkende later het historische karakter van deze confrontatie. De finale van 2008 blijft daarmee een iconisch duel dat de rivaliteit tussen deze twee topatleten symboliseert en een mijlpaal is in de tennisgeschiedenis.