Topschaatser Patrick Roest is groot gemis op Olympische Spelen in Milaan: 'Hij had hier moeten excelleren'

In dit artikel:

Gianni Romme, 52‑jarige specialist op de lange afstanden en tweevoudig olympisch kampioen (Nagano 1998), reageert op de vraag of Nederlandse schaatsers nog wel hard genoeg trainen nu ze internationaal terrein verliezen, vooral op de 5.000 en 10.000 meter. Romme zegt dat hij het moeilijk vindt om de huidige lichting af te branden: als voormalig coach en manager heeft hij trends en nieuwe werkwijzen zien opduiken — denk aan Nils van der Poel — die anderen hebben geïnspireerd, maar dat betekent niet automatisch dat er iets fundamenteel mis is met de Nederlandse aanpak.

Volgens Romme speelt ook gewoon pech mee; het kan toeval zijn dat een generatie wat minder breed en sterk uitvalt en dat bij één Olympische editie minder resultaten optreden. Een concreet voorbeeld is Patrick Roest: hij kampte bijna twee jaar met problemen na een ontstoken verstandskies, raakte ritme en vorm kwijt en kon op het OKT niet overtuigen. Daardoor maakte debutant Stijn van de Bunt onverwacht zijn opwachting en levert hij ineens nieuwe hoop voor de Nederlandse ploeg in Milaan. Romme benadrukt dat terugkeer naar topprestaties mogelijk is, maar dat die zowel van omstandigheden als van nieuwe aanpassingen in training en talentontwikkeling afhangt.