"Voor De Cat is het nog te vroeg": de grote voorspelling van de Belgische WK-selectie, die "2 grote problemen" blootlegt

In dit artikel:

Vrijdag maakt bondscoach Rudi Garcia de definitieve 26-koppige WK-selectie van België bekend. Analisten Hein Vanhaezebrouck en Franky Van der Elst probeerden vooruitlopend daarop al hun ideale selectie samen te stellen en benadrukken dat vooral twee zones voor hoofdbrekens zorgen: het centrum van de verdediging en de spitspositie.

Doelmannen: drie zekerheidjes, discussie over de vierde
Beide analisten zijn het eens over de drie vaste keepers: Thibaut Courtois, Senne Lammens en Matz Sels staan volgens hen onbetwist op de longlist. De vraag is wie de vierde doelman wordt. Vanhaezebrouck denkt aan Mike Penders; Van der Elst ziet Maarten Vandevoordt als logische keuze vanwege zijn opeenvolgende basisplaatsen bij RB Leipzig en investeringen in de toekomst. Een opvallend alternatief dat genoemd wordt is Davy Roef: zijn hoge score bij het stoppen van strafschoppen maakt hem een specialist die in bepaalde situaties nuttig kan zijn — al strookt dat moeilijk met Courtois als eerste doelman.

Verdediging: tekort aan robuuste centra
Zowel Vanhaezebrouck als Van der Elst signaleren dat België structureel minder ‘typische’ centrale verdedigers opleidt — spelers die fysiek domineren en tegelijk coachend en organiserend op het veld optreden. Als kernnamen voor de selectie noemen ze Timothy Castagne, Thomas Meunier, Zeno Debast, Arthur Theate, Brandon Mechele, Maxim De Cuyper en Joaquin Seys. De heren tonen twijfels bij jongere opties als Koni De Winter en Nathan Ngoy: technisch goed, maar soms te licht in fysieke aanwezigheid of leiderschap om op internationaal niveau constant te zijn. Wout Faes lijkt volgens hen geleidelijk uit beeld te raken omdat hij zijn directe opponent soms vergeet, terwijl Brandon Mechele juist wordt geprezen om ervaring en rust die in lastige duels van pas komen.

Middenveld: veel kwaliteit, enkele knopen
Op het middenveld lijken de namen vrij vast te liggen: Kevin De Bruyne, Youri Tielemans, Amadou Onana, Nicolas Raskin en Hans Vanaken krijgen credit. Romeo Lavia wordt als hoog potentieel gezien; beide kijkers zouden hem durven selecteren mits hij fit blijft, ondanks het risico van uitvallen. Axel Witsel wordt genoemd als een multifunctionele optie die zelfs centraal achterin ingezet zou kunnen worden, wat kan helpen het defensieve tekort te verlichten. Over Nathan De Cat verschillen de meningen: Vanhaezebrouck vindt hem nog te vroeg, Van der Elst laat hem voorzichtig doorschemeren als optie.

Aanval: flankstammen duidelijk, centrale spits blijft vraagteken
Op de vleugels is de keuze helder: Alexis Saelemaekers, Dodi Lukebakio, Jeremy Doku en Leandro Trossard staan bovenaan. Jongere flankspelers zoals Mika Godts zijn aanwezig op de longlist, maar krijgen weinig kans op speeltijd door de gevestigde namen; ook blessures van spelers als Malick Fofana speelden tegen. Het echte pijnpunt is de punta: Romelu Lukaku blijft een basisspeler op papier, maar zijn blessuregeschiedenis en vorm maken hem minder vanzelfsprekend. Als Lukaku niet honderd procent is, vrezen de analisten dat hij te vaak ‘een eiland’ wordt.

Charles De Ketelaere wordt naar voren geschoven als alternatief: geen klassieke targetspits, maar iemand die zwerft, ruimtes zoekt en combineert. Namen als Lois Openda vallen uit de gratie na een teleurstellend seizoen; Openda behoort volgens de analisten niet tot hun WK-selectie. Lucas Stassin en Hugo Cuypers hebben eigenschappen van zuivere afmakers en kunnen als plan B dienen. Een verrassende kandidaat is Matias Fernandez-Pardo, die recent zijn keuze voor België bevestigde; zijn snelheid en doelgerichtheid maken hem volgens de experts een interessante toevoeging als centrumspits.

Conclusie
Vanhaezebrouck en Van der Elst leggen een selectie voor waarin veel basiskeuzes duidelijk zijn, maar twee cruciale puzzelstukken de eindkeuze van Garcia kunnen bepalen: het vinden van voldoende robuuste centrale verdedigers en een spits die zowel fysiek meekan als doelgericht is. Het middenveld biedt kwalitatieve opties en flexibiliteit, terwijl de doelmannenkwestie vooral draait om wie als vierde keeper mee mag — traditionele speelzekerheden versus specialistische keuzes voor strafschoppen of toekomstgerichte profielen. Vrijdag weten we definitief of Garcia hun voorstellen overneemt.