"Wat er na de match is gebeurd, is nóg erger": Vincent Kompany pakt uit met betoog van 12 minuten over racisme bij Vinicius
In dit artikel:
Bij een perspraatje voorafgaand aan de competitiewedstrijd van Bayern tegen Eintracht Frankfurt schoof Vincent Kompany het wedstrijdpraatje terzijde en hield in het Engels een bijna twaalf minuten durend pleidooi over het racismeincident rond Vinicius Jr. in de Champions League-wedstrijd tussen Benfica en Real Madrid. De Braziliaanse aanvaller beschuldigt Benfica‑speler Gianluca Prestianni van racistische bejegening; Kompany vertelde dat hij de beelden live had gezien en benadrukte dat het incident uit meerdere lagen bestond: wat op het veld gebeurde, het gedrag van de tribunes en wat er na de wedstrijd volgde.
Kompany verdedigde Vinicius’ emotionele reactie als oprecht: "Een reactie zoals die van Vinicius kan je niet faken." Hij wees erop dat ook collega‑spelers zoals Kylian Mbappé dezelfde conclusie trokken. Tegelijk pleitte hij voor ruimte voor excuses als die aantijgingen kloppen: een publieke verontschuldiging zou volgens hem invloed moeten hebben op de sancties, in plaats van de zaak te reduceren tot zwarte of witte kampen en slachtoffers te verketteren.
De scherpste kritiek ging uit naar José Mourinho, die na de wedstrijd Vinicius’ viering gebruikte om diens aantijgingen te relativeren en opmerkte dat Benfica met Clublegende Eusebio geen racistisch verleden zou hebben. Kompany noemde dat een leiderschapsfout en stelde dat zo’n reactie onaanvaardbaar is: "Dat mogen we niet accepteren." Hij vroeg zich retorisch af of Mourinho werkelijk weet wat zwarte spelers in eerdere decennia hebben moeten doorstaan, en veroordeelde het normaliseren van ontkenning.
Kompany haalde ook eigen ervaringen aan om zijn boodschap kracht bij te zetten. Hij vertelde over een uitwedstrijd bij Betis Sevilla waarin hij en een ploegmaat werden geconfronteerd met apengeluiden en racistische leuzen, en over een bezoek aan Club Brugge waarbij hijzelf als aanvoerder van Anderlecht en stafleden beledigingen kregen zonder dat er gevolgen volgden. Die herinneringen illustreerden voor hem dat zwijgen vaak de enige optie leek en dat mensen zonder stem zwak blijven staan als er geen echte repercussies volgen.
Hij sloot niet af met een persoonlijke veroordeling van Mourinho als mens — Kompany erkende dat velen positief over de Portugese coach spreken — maar hield vol dat er een fout is gemaakt en dat het belangrijk is te streven naar gezamenlijke vooruitgang: minder verdeeldheid en meer actie tegen racisme in het voetbal.